ازدواج اینترنتی و سایتهای همسریابی و دوستیابی ،مراقب باشید خطر درکمین است

[فرشته مهربان]

9


فرصت يا تهديد ؟؟؟

زهرا مصطفايي، مشاور خانواده مخالف سياه‌نمايي ازدواج اينترنتي است و بر روشن‌سازي و آگاه كردن جوانان نسبت به مضرات اين نوع ازدواج تاكيد دارد. او مي‌گويد: « زماني اگر پسر و دختري از طريق تلفن با هم صحبت مي‌كردند و آشنا مي‌شدند و بعد ازدواج مي‌كردند، بسيار قبيح تصور مي‌شد، اما با افزايش آگاهي اين مشكل كم شده است. حالا هم اينترنت يك ابزار ارتباطي است كه هم فرصت دارد و هم تهديد. مهم اين است كه تهديدها را به فرصت تبديل كنيم.»
وي به جوانان توصيه مي‌كند: « اگر با كسي چت مي‌كنيد، سعي كنيد صادق باشيد، اما براي ازدواج با فرد آن سوي مانيتور دل نبنديد و اساس زندگي را بر اين آشنايي اوليه قرار‌ندهيد.»
اين مشاور خانواده دوستي خانواده با جوان‌ترها را قدم اول براي كاهش آسيب اينترنت و آشنايي‌هاي آن مي‌داند و اضافه مي‌كند: با توجه به افزايش سن ازدواج و دشواري انتخاب همسر ايده‌آل، به نظر من ايرادي ندارد 2 نفر از طريق چت با هم آشنا شوند، به شرطي كه در ملاقات‌هاي بعدي و آشنايي از طريق خانواده‌ها اين آشنايي اوليه تكميل شود.

به اينترنت اعتماد نكنيم ؟؟؟

اميرهوشنگ احمدي‌زاده تورزني، روان‌شناس نيز چت‌روم را محل مناسبي براي همسريابي نمي‌داند و به فارس مي‌گويد: زوجين بايد 70 تا 80 درصد در ابعاد مختلف فردي و اجتماعي شباهت داشته باشند و روابط بين جوانان از طريق چت حاصل احساسات هيجاني و وابستگي بدون آگاهي و حضور والدين است كه مي‌تواند مشكل‌ساز باشد.اما اين كه چقدر آشنايي و ازدواج از طريق اينترنت منجر به شكست مي‌شود، نكته‌اي است كه مورد سوال خيلي از جوان‌ترهاست.

حسين صحرايي، مدرس حوزه و دانشگاه علت بروز برخي شكست‌ها در اين گونه آشنايي‌ها را ناشي از نبود فرهنگسازي يا فضاي فرهنگي مناسب مي‌داند و مي‌گويد: « من 3 قدم را براي فرهنگسازي مناسب پيشنهاد مي‌كنم ؛ اول اين كه دانش آن را ترويج كنيم، وقتي دانش استفاده از اينترنت به مردم منتقل شود ، منجر به ايجاد بينش جديدي خواهد شد، بنابراين قدم دوم تثبيت بينش در ميان مردم است ، با اين بينش مردم در قدم سوم قدر ارزش‌ها را بهتر مي‌دانند و به پاسداري از ارزش‌ها مي‌پردازند.» صحرايي با تاكيد بر اين سه قدم معتقد است كه آشنايي‌هاي اينترنتي كاملا مجازي است و افراد آن‌طور كه هستند ، خود را معرفي نمي‌كنند.

اين مدرس حوزه و دانشگاه دليل اصلي اين بي‌اعتمادي را طبيعي مي‌خواند و مي‌گويد: « علت اصلي ورود ما از جامعه بسته به جامعه باز است كه براي اين ورود ما بايد قواعد بازي را ياد بگيريم. در اين راه ، آموزش و پرورش مسوول اصلي است ، همچنين حوزه‌هاي علميه موظفند نسبت به آسيب‌هاي اين ورود حساس باشند.»

به نظر مي‌رسد، با توجه به پيچيده شدن روابط اجتماعي و ورود ابزارهاي ارتباطي جديد ، آشنايي و ازدواج از طريق اينترنت ‌و اكتفا به اطلا‌عات محدود رد و بدل شده نمي تواند زندگي پايدار ، امن و مطمئني را پايه ريزي كند . شاهد بارز اين وضعيت ، افزايش روند طلا‌ق در جامعه همراه با گرايش برخي افراد به سوي آشنايي با يكديگر از طريق اينترنت و به عبارت ديگر ، ازدواج هاي اينترنتي است . اين گونه ازدواج ها به دليل مبتني نبودن برپايه هاي فرهنگي و ارزشي جامعه و آشنا نبودن افراد با يكديگر و ارزش هاي خانوادگي طرف مقابل به سرعت فرو مي پاشد اما با وجود آن چنين افرادي كمتر حاضر مي شوند هنگام بيان علت طلا‌ق خود به اين موضوع اشاره كنند.


منبع این بخش