دل عزیز
این پست شما برا من هم خیلی تاسف آور و از سوی دیگه خیلی تحسین برانگیز بود.
اینکه شما از وجود همچین مادر فداکار و خودساخته ای برخوردارید ، جای شکر داره و باید همواره ایشون رو بخاطر این زحمتهای مضاعفی که متحمل شده تحسین کنید. من نمونه این افراد رو ، انسانهای بسیار بزرگی می دونم اگرچه خیلی ساده اند و از لحاظ موقعیت اجتماعی به ظاهر محلی از اعراب ندارند اما بزرگند و ستودنی.
اگه من بجای شما بودم با مادرم در علایقشون همراهی می کردم ، یعنی صبحها با ایشون پارک می رفتم ولو به مقدار زمان کمتر با هاشون ورزش و نرمش می کردم و همنین در کلاسهای قران در حد امکان باهاشون شرکت می کردم.
این بهترین چیزیه که والدین می تونن به وجود بچه شون افتخا کنن. به طور قطع شما رو به دوستای همسایه نشون میده و با افتخار میگه این دختر منه
علاقه مندی ها (Bookmarks)