عزيزم
مثل اينكه متوجه منظورم نشدي . منظورم اين نبود كه كوتاه بيايي يا نيايي . منظورم اين بود كه بدون توجه به اين كه اون قهر هست به زندگي ادامه بده تا متوجه بد بودن كارش بشه و سعي كنه از طريق صحبت كردن به حل مشكل بپردازه .
من فكر مي كنم مشكل اصلي شما تنهايي شما است . عزيزم چرا فكر مي كني فقط شوهرت بايد بياد و تو رو از تنهايي در بياره . خوب معلومه كه انتظارت از اون بالا ميره و در برخورد با اون متوقع عمل مي كني و اون هم از كوره در ميره .
تو اين سايت مقاله هاي خوبي براي افزايش مهارتهاي ارتباطي و همچنين افزايش شناخت شما نسبت به همسرتون وجود داره كه مي تونه بهتون كمك كنه .
اين لينك رو ببينيد
راستي ميشه بگيد شما شاغل هستيد يا خانه دار . فرزند داريد يا نه ؟ چند وقت است كه با اين مشكل روبرو شده ايد و مديريت و تصميم گيري در منزل با شماست يا همسرتون ؟ تو تصميم گيريهاتون چقدر همسرتون نقش داره ؟
در ضمن دوست عزيز مطمئن باشيد هر چه بيشتر راجع به حالات روحي خودتون توضيح بديد و راجع به اتفاقات پيش آمده بنويسيد هم حالتون بهتر ميشه و هم دوستان ديگه مي تونند راهنمايي تون كنند .
گلم اصلا احساس تنهايي نكن . بچه هاي اين تالار خيلي خوب و مهربون و دلسوز هستند و مي تونند دوستان خوبي برات باشند .
علاقه مندی ها (Bookmarks)