عزيزم منظورت رو نفهميدم كه يعني چي كه توي دلت خالي ميشه ؟
بيشتر توضيح بده ...
راستش من هم خيلي اضطراب ندارم ، اطرافيانم بيشتر از من اضطراب دارن و من تا حدودي ريلكس با اين مسئله برخورد ميكنم ... البته هميشه دلم ميخواد كه طرفم اوني كه دلم ميخواد باشه ، ولي وقتي ميبينم اون اونجور كه من ميخوام نيست ، حس خيلي بدي پيدا ميكنم ، و دودل ميشم از طرفي به خاطر نظر ديگران كه ميگن خوبه و از طرفي به خاطر نظر خودم كه ميگم خوب نيست يه احساس دوگانگي و اينكه نكنه من اشتباه كنم بهم دست ميده و خلاصه بيشتر حس دودلي و ترس دارم ......
ولي منظورتو نفهميدم كه يعني چي كه توي دلت خالي ميشه ؟
آيا از چيزي ميترسي ؟ كه مثلا نكنه داري اشتباه ميكني ؟
به نظر من كه علتش بيشتر ترس هستش يه جا شنيدم ترس به علت عدم شناخت هستش، يعني تو تا يه چيزي رو نشناسي ازش ميترسي مثل ترس از تاريكي ، يعني اگه بچه بدونه كه همه چيز در تاريكي درست همون جوريه كه در روشنايي هستش ، ترسش كمتر ميشه
شايد ترس شما هم به همين دليل باشه واسه اينكه مثلا نميدونم خواستگارت رو نميشناسي و ميترسي از آينده ات كه مثلا اگه باهاش ازدواج كني خوشبخت نشي و ....... يا اينكه نكنه اون اونطوري كه دلت ميخواد نباشه .... چون به نظر من اكثرا توي خواستگاري هاي سنتي امكان شناخت طرف به خوبي وجود نداره ( البته اين نظر منه)
علاقه مندی ها (Bookmarks)