سلام
خيلي ممنون آني عزيز، صحبتهاتون خيلي زياد بهم آرامش داد
الان خيلي بهتر شدم
حق با شماست و احتمال داره كه واقعا بي مورد اين نگراني رو به دلم راه داده باشم
بدترين حس و حال براي آدم موقعيه كه آدم وقتي ندونه دقيقا راجع به چي بايد فكر كنه و از چي ترسيده، زماني براي ايستادن نداشته باشه و بالاخره بايد تصميم به جلو رفتن بگيره
الان بهتر متوجه شدم كه بيكار بودنش از جنبه همين تواناييهاست كه برام مهمه . اگر مي شد مطمئن بشم كه تواناييهاش از بالقوه به فعل ميرسه ، يعني توي اين فرصت كم اين رو درعمل مي ديديم خب طبيعتا نگرانيم رفع مي شد. ااما چاره اي نيست ...خيلي زمان ميبره تا معلوم بشه چي ميشه و من فقط بايد صبر كنم و به اصطلاح سوار موج بشم...

در مورد دست و دلبازي هم صحبتتون رو قبول دارم . شما حق داريد و منم دلم نميخواد اول زندگي فشار غير منطقي بابت خريدهاي غير لازم بهش بيارم. اما واقعا ميخوام تو اين مرحله و هرجوري كه هست مطمئن بشم فارغ از اينكه اون شغلي داره يا درحال حاضر درآمد كافي نداره آدم خسيسي نيست. و اگر در آينده توان ماليش كافي باشه ديگه دريغ نمي كنه براي خوشي هاي زندگي خرج كنه