براستي من كيستم؟
آيا خود را به عنوان يك انسان واقعي و يا همان اشرف مخلوقات قبول دارم؟
آيا احساس محبت نسبت به خود دارم؟
اگر به سالمندي رسيدم، انتظار دارم در انتهاي عمر به چه چيزهايي رسيده باشم؟
آيا براي خود هدفهاي معنوي تعيين كردهام؟
آيا به شغل خود عشق ميورزم؟
آيا دوستان صميمي و صادقي دارم؟
آيا رابطه صميمي با همسر يا اعضاي خانوادهام دارم؟
آيا زندگي من همچون حباب است كه ممكن است با كوچكترين تندباد بتركد؟
آيا مغز من در شرايطي قرار دارد كه بتوانم با آرامش فكر كنم و افكار نو از ذهنم تراوش كند؟
آيا مردم جامعه خويش را دوست دارم؟
آيا به فكر تندرستي خود هستم و براي آن برنامهيي دارم؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)