حالمان بد نیست،غم کم میخوریم
کم که نه،هر روز کم کم میخوریم
***
آب میخواهم ،سرابم میدهند
عشق میورزم،عذابم میدهند
***
خود نمیدانم کجا رفتم به خواب
از چه بیدارم نکردی آفتاب؟
***
خنجری بر قلب بیمارم زدند
بی گناهی بودم و دارم زدند
***
دشنه نامرد بر پشتم نشست
از غم نامردمی پشتم شکست
***
عشق، آخر تیشه زد بر ریشه ام
تیشه زد بر ریشه اندیشه ام
***
عشق اگر این است،مرتد میشوم
خوب اگر این است،من بد میشوم
***
بس کن ای دل،نابسامانی بس است
کافرم ،دیگر مسلمانی بس است
***
در میان خلق سردر گم شدم
عاقبت آلوده مردم شدم
***
بعد از این با بی کسی خو میکنم
هر چه در دل داشتم ،رو میکنم
***
نیستم از مردم خنجر بدست
بت پرستم،بت پرستم،بت پرست
***
بت پرستم،بت پرستی کار ماست
چشم مستی تحفه بازار ماست
***
درد میبارد چو لب تر میکنم
طالعم شوم است ،باور میکنم
***
من که با دریا تلاطم کرده ام
راه دریا را چرا گم کرده ام؟
***
قفل غم بر درب سلولم مزن
من خودم خوش باورم،گولم مزن
***
من نمیگویم که خاموشم مکن
من نمیگویم فراموشم مکن
***
من نمیگویم که با من یار باش
من نمیگویم مرا غمخوار باش
***
من نمیگویم دگر گفتن بس است
گفتن ،اما هیچ نشنفتن بس است
***
روزگارت باد شیرین،شاد باش
دست کم یک شب تو هم فرهاد باش
***
آه،در شهر شما یاری نبود
قصه هایم را خریداری نبود
***
خسته ام از قصه های شومتان
خسته از همدردی مسمومتان
***
این همه خنجر،دل کس خون نشد
این همه لیلی،کسی مجنون نشد
***
آسمان خالی شد از فریادتان
بیستون در حسرت فرهادتان
***
کوه کندن گر نباشد پیشه ام
بویی از فرهاد دارد تیشه ام
***
گر نرفتم،هردو پایم خسته بود
تیشه گر افتاد،دستم بسته بود
***
هیچ کس دست مرا وا کرد؟نه
هیچ کس عشق مرا ما کرد؟نه
***
هیچ کس اندوه ما را دید؟نه
هیچ کس از حال ما پرسید؟نه
***
هیچ کس چشمی برایم تر نکرد
هیچ کس یک روز با ما سر نکرد
***
هیچ کس اشکی برای ما نریخت
هر که با ما بود،از ما میگریخت
***
چند روزیست حالم دیدنیست
حال من از این و آن پرسیدنیست
***
گاه بر روی زمین زل میزنم
گاه بر حافظ تفعل میزنم
***
حافظ دیوانه فالم را گرفت
یک غزل آمد،حالم را گرفت
***
"ما ز یاران چشم یاری داشتیم**** خود غلط بود آنچه میپنداشتیم"







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)