با تشکر از همه دوستانی که جواب داند. لازمه یک سری توضیحات رو بدم
1) من تا زمانی که شناخت اولیه مناسبی از ایشون نداشتم واقعا زیاد درگیر این رابطه نبودم، یعنی به این شکل بگم که حتی تا حدی بی توجهی میکردم، به تدریج که رفتارش رو دیدم و شناختم و متوجه شدم که بخش مهمی از معیارهام رو داره تصمیم به بهبود رابطه هم گرفتم.
2) در مورد نظر فرشته مهربان که نوشته: به نوعی دیگه جاذبه ای برات نداره
باید بگم که اصلا اینطور نیست، من قبول میکنم که ایجاد رابطه نزدیک کار غلطی بوده ولی به این شکل که شما میفرمایید بر روی من اثر نکرده.
3) من قصد دارم بعد از اتمام ارشد(ان شاالله!!!) به طور مختصر با خانوادش صحبت کنم و بعد به خانواده خودم هم خبر بدم. نگرانی اصلی من این است که وجود این رابطه بعد از ازدواج مشکل ساز بشه، حالا به هر شکلی. خوب من فعلا کامل بهش اعتماد دارم، ایشون هم به من. من چیکار باید بکنم که از بدبینی احتمالی که توی مقالات ذکر شده دوری کنم؟ میخوام ببینم اگر حالا فرد مقابل من مناسب باشه، آیا از لحاظ منطق اقدام به چنین ازدواجی درسته؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)