سلام
این افکار مدتهاست مثله خوره به جونم افتاده، داره نابودم می کنه، این آتیش خیلی وقته زیره خاکستره، یه دفعه شعله ور شده و داره تمام وجودم رو می سوزونه!!!!!
چه فرقی می کنه من چند سالمه؟ چه فرقی می کنه تحصیلاتم چیه؟
مسئله اینه که این همه زشتی توی این جامعه نمی ذاره من نفس بکشم!!!!!
نمی دونم شما این همه زشتی رو نمی بینین؟
شما هم اگه به جای من بودین، هر روز 6 طبقه خوابگاه رو می یومدین بالا، می دیدین توی هر طبقه حداقل 10 تا دختر داره با تلفن حرف می زنه و التماس می کنه و گریه می کنه، چه حسی داشتین؟
شما اگه به جای من بودین می دیدن بهترین دوستتون بعد از یه مدت کار کردن توی یه شرکت، یه روز بره توی اتاقش، تا 30 روز در رو روی خودش ببنده و فقط گریه کنه، چه حالی می شدین؟
چرا من باید این قدر آسیب پذیر باشم؟
چرا من اگه بخوام توی اجتماع برمو بیام باید نصفه بیشتر تمرکزم روی این باشه که بهم آسیب وارد نشه؟
چرا............
چرا..............
چرا.................








علاقه مندی ها (Bookmarks)