آیا معیار ازدواج من متفاوت و عجیبه

[روراست]

ابراز خوشحالی میکنم از اینکه تو سایتی عضو شدم که دوستانی هستن با این دقت و حساسیت سوال بنده رو توجه کردن و نظرات مفید شون رو ارائه دادن .
بنده تنها معیارم این موضوع نیست و معیارهای اساسی دیگه هم دارم اما این معیار رو پیشنیاز مطالبه مابقی معیارهام قرار دادم .
اینکه گفتم انسان جایز الخطاست یا به قول سرکار خانم مهربان ممکن الخطاست منظورم این بوده که تو تمام این سالها وقتی با خودم خلوت می کردمو در مورد این موضوع فکر میکردم پیش خودم میگفتم : دلیل نمیشه چون خودم دنبال شیطنت نبودم و به قول خیلیها جوونی نکردم (!!!) نباید توقع داشته باشم حتما طرف مقابلم خطا نکرده باشه واین آینده آدم هاست که مهمه با پشیمونی از گذشته , مابقی عمر رو توی این موضوع بخصوص بی خطا زندگی کنن و فقط به همسرشون وفادار باشن . اما با همه این حرفا که فقط توی خلوت خودم بیان میشد تا به امروز نتونستم با این مسئله کنار بیام و هنوز هم قویا معتقدم باید طرف مقابلم توی این موضوع دقیقا مثل خودم باشه .
اما و اما که مشکل اصلی از اینجا شروع میشه که من تا به حال هنوز حتی با یه دختر هم که خانوادم معرفی میکنن نشستم و صحبت نکردم تا بلکه اون کسی رو که می خوام پیدا کنم . خودم هم توی دختر های دوروبرم کسی رونشون نکردم که بشینم و باهاش از معیارهام بگم . راستش رو بخواید بلد نیستم چه طور طرف مقابلم رو از این حیث محک بزنم وبا اطمینان کامل سراغ مابقیه معیارهام تو طرف مقابل برم . واسه همین می خوام اول راه محک زدن طرف مقابلم رو یاد بگیرم بعد قرار آشنایی با دخترهایی که بهم معرفی می شن رو بذارم . خودم معتقدم که هدفم تو ازدواج خیلی بزرگه و هرچی هدف بزرگ باشه تلاش رسیدن بهش هم زیاد و سخته و قبول دارم یه کم خودم کوتاهی کردم .
راستی واقعا چطور طرف مقابلم رو محک بزنم ؟

دلیلش اینه که وقتی خودمو با پسرهای دوروبرم مقایسه می کنم تا به حال کسی رو پیدا نکردم که مثل من فکر کنه و همه بی تفاوت و یا با حساسیتی کمتر نسبت به حساسیتی که من دارم قدم تو راه ازدواج می ذارن و زیاد براشون مهم نیست دختری که انتخاب می کنن قبلا دوستی داشته یا نه . نمی دونم شاید چون انقد فسادهای بزرگتر وجود داره که پسرهای الان به اینکه همسرشون قبلا دوستی داشته یا نه بی تفاوتن .

ولی اینکه یکیو مثل خودمون پیدا کنیم از نظرم کار حضرت فیله! ،مگه اینکه شانس باهامون یار باشه.

البته خودمن یه تصمیمی گرفتم،یعنی با توجه به وخامت اوضاع جامعه و رواج دوستی ها،اجبارأ تصمیم گرفتم گذشته طرف واسم مهم نباشه،تا اگه احیانأ همسر آیندم اهل این موردا بود زیاد واسم مهم نباشه و شکست نخورم و با این حرف خودم توجیح کنم که،گذشته بوده دیگه،طرف یه غلطی کرده،قرار نیست بعد ازدواجم ادامه بده.
نمیدونم تصمیمم درسته یا نه.نظر بقیه چیه؟

من زیاد به شانس معتقد نیستم و فکر می کنم اگه آدم به هدفش ایمان داره و میدونه تو راهی که قدم گذاشته راه درسته پس باید برای رسیدن به اون هدف حرفی از شانس نزنه و با قدرت فقط به فکره رسیدن به هدفش باشه

[flag]

راستی واقعا چطور طرف مقابلم رو محک بزنم ؟

من زیاد به شانس معتقد نیستم و فکر می کنم اگه آدم به هدفش ایمان داره و میدونه تو راهی که قدم گذاشته راه درسته پس باید برای رسیدن به اون هدف حرفی از شانس نزنه و با قدرت فقط به فکره رسیدن به هدفش باشه

برادر من امیدوارم همونطور که میگین باشه وبشه به اون چیزی که میخوایم برسیم، ولی اگه یه کم تو جامعه با دخترا اشنا بشی ،به یکی دل ببندی بعد ببینی اون با یکی دیگه بوده یا هست،میبینی که اصلأ نمیشه پی به درون شخصیت طرف برد که اهل رابطه بوده یا نه.
البته برای شما چون پسر هستین حوزه تصمیم گیری بزرگتری دارید،ما دختراییم که پیش از اونکه انتخاب کنیم باید انتخاب بشیم.