سلام دوستان

من درست نمی فهمم چرا ما همش می خوایم همه چی رو خودمون تجربه کنیم حتی اگه احتمال موفقیت کمی درآن باشد راستش تا حدی قابل درکه ولی نه اینکه تا این حد 10 سال ......برادرعزیزم من 28 سالمه روحیات ومعیارها وچیزهایی که چهار پنج سال پیش برایم مهم بود وروی آنها پافشاری می کردم الان دیگه اون نیست من فکر می کنم که حالا دیگر به ثبات شخصیتی رسیده ام ولی شما یه جوان 23 ساله که فکر نمی کنم هنوز به این ثبات شخصیتی رسیده باشد چطور چنین ریسکی را می کنید حتی برای شما در چنین سنی که فکر نمی کنم شرایط معمول زندگی را داشته باشید ازدواج زود است چه برسد....مطمئن باشید وقتی در متن طبیعی وروال عادی زندگی قرار گرفتید وکم کم زندگی رنگ روی طبیعی خودش رانشان داد مشکلات وناهماهنگی ها نمایان خواهد شد وچطور شما جنین حسی یعنی مرد بودن و تکیه گاه بودن را به کسی که از آن ده سال کوچک هستید را در خود می بینید بیشتر روی این وضوع فکر کنید و حتما از مشاوره کمک بگیرید موفق باشید