سلام دوستان
بحث خیلی جالبیه
قابل توجه آقایونی که ادعا میکنن صبح تا شب عرق جبین میریزن و کار بیرون میکنن(پشت میز با همکاراشون گل میگن گل میشنون)
من خودم کارمندم . صبح 7 از خواب ناز بیدار میشم و راهی محل کار میشم . تا 2.5 عصر سر کارم . وقتی میام خونه انقد خستم که نا ندارم . درست مثل همه شما آقایون . تازه وقتی میام، میرم تو آشپزخونه ، واسه چی؟؟؟؟؟ واسه حاضر کردن نهار(وای به حال روزی که تازه ظهر باید غذا درست کنم) . بعدش نظافت آشپزخونه ، گردگیری، جارو و بشور بساب. بعد مهمون داری، بعد خم و راست شدن جلو مهمونا با چشمای بستهبعد شستن ظرفای مهمون داری ،(بچه داری هم بماند...... ) ، ساعت 11-12 هم میرم استراحت و باااااااااااااااااااز دوباره فردا شروع صبحی پر مشقت دیگه.
حالا انصافا اگه شما آقایون بودید همه این مسئولیت ها رو به عهده میگرفتین ؟؟؟؟؟ آیا تحمل اینهمه مسئولیت رو دارین.یه کم منصف باشین . تازه پولی هم که ما خانوما در میاریم واسه کمک به اقتصاد خانوادس . معمولا روی خواسته هامون پا میذاریم که طفلی شوهرمون نداره باشه یه وقت دیگه اما آقایون اصلا اینطور نیستن.(اقتصادی)
خود من 1 ساله از خواسته هام گذشتم و همش هواسم به بی پولی بوده . خیلی چیزا رو گفتم باشه وقتی دستمون باز شد میخرم. اما شوهرم تا پولی دستش اومد سریع رفت واسه ماشینش یه سیستم خرید که نمیدونم چی بشه!!!!!!!!!!
اینجاست که ما خانوما از اینهمه لطفمون در حق مردامون پشیمون میشیم. اینجاست که ما خانوما میگیم مردا قدر ما رو نمیدونن!!!! و یا اصلا متوجه نمیشن که با با جان این زن ما داره در کنار ما و دوش به دوش ما زحمت میکشه، با خودشون نمیگن که : بیا با کمک کردن در امور خیلی کوچیک بهش دل گرمی بدیم. بیا با تشکر هر چند وقت سوپرایزش کنیم.بیاییم باهاش مهربون باشیم. بیا به خواسته هاش توجه کنیم.ببینیم اون از ما چه نوقعی داره. بیاییم بهش وفادار بمونیم.به خدا کفر خدا نمیشه.باور کنین.
پس به این نتیجه اخلاقی میرسیم که یکی وتنها راه خوشبختی زندگی آقایون رضایت خانوماشونه که اونم با همکاری و قدر شناسی میسر میشه.[size=xx-large[/size][size=large]]







بعد شستن ظرفای مهمون داری ،(بچه داری هم بماند...... ) ، ساعت 11-12 هم میرم استراحت و باااااااااااااااااااز دوباره فردا شروع صبحی پر مشقت دیگه. 
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)