آخره این زندگی چی میشه؟

[انديشه]

سلام 'imans
دوست من اين چه طرز راهنمايي كردنه!هيچ متوجه هستي جي نوشتي؟
نه به اين قسمت پستت:

آخر این زندگی مشخصه دوست خوبم . افسردگی مزمن و حاد و درنتیجه رسیدن به پوچی و از دست دادن اعتماد به نفس و شکست و بدبختی و ناراحتی و رنج و عذاب و لذت تبردن از همه چی و نگرانی و . . . !
آخرشم شاید به خودکشی برسه و خودکشی بکنی یا موفق میشی یا نمیشی و اگه نشدی روز از نو روزی از نو و . . . !

نه به اين قسمت:

به نظرم هرچه سریعتر به روانپزشک ( نه روانشناس ) مراجعه کن و ازش کمک بخوا و حتما و حتما مطرح کن افکار خودکشی تو سرت هست و ازش کمک بگیر .

اگر خودت به دنيا و اين زندگي اينچنين مي نگري دليلي ندارد ديگرون رو هم به اين افكار سوق دهي.درسته كه بعضي وقتها اين افكار و ناراحتيها و افسردگي مياد سراغ همه اما دليلي نميشه كه هميشگي باشه.دليلي نميشه كه كل زندگي زير سوال بره و به پوچي برسي!
روانپزشك بيشتر دارو تجويز مي كنه شما چطور از پشت اون مانيتور تشخيص دادي كه نياز به روانشناس نداره؟
من فكر مي كنم شما بيش از ايشون نياز داري به روانشناس و روانپزشك مراجعه كني.
هيچ ميداني قدرت كلمات چقدر است!هيچ ميداني با اين افكار و گفتار غلطت ميتوني چه لطمه ها بزني؟و..........
يادم افتاد به تاپيكي كه پارسال زدم به نام لطفا كمي محتاط تر لطفا بخوانيد:
http://www.hamdardi.net/thread-7069-post-74396.html#pid74396

من خودم 2 سال دارو مصرف كردم و پيش روانشناس رفتم اما حالا چندين ساله كه نياز به دارو نداشتم و هر بار هم كه نياز شده براي مشورت رفتم پيش مشاور كمك گرفتم