در مورد طولانی بودن رابطه هم نظر مخالفی دارم . به نظرم با توجه به پیچیده شدن زندگی و جامعه و مخصوصا مردم ، شناخت آدم ها نیز پیچیده تر شده . چرا ؟ هیچ کس جدا از جامعه نیست و شخصیتش در جامعه نمود پیدا میکنه .
همین هم ایجاب میکنه که در شرایط و موقعیت های مختلف اجتماعی نقاب مخصوص همون موقعیت رو به صورتش بزنه . برای همین دیگه مثل قدیم نیست که بشه آدما رو راحت شناخت چون خودشون پیچیده شدن و ناخودآگاه یا خودآگاه نقاب هاشون رو همه جا به همراهشون دارن . آدما از اون حالت سادگی و تک بعدی بودن خارج شدن .
روابط طولانی مدت به نظرم خیلی معقولانه تر هستش . مثلا فرض کنید دو نفر برای مدت 4 سال باهم راطه دارن و به دلایلی از هم جدا میشن . اثر مخرب این خیلی کمتر از اینه که اول ازدواج کنن و بعد از 4 سال که فرزند و زندگی مستقل دارن از هم جداشن ...... درست نمی گم ؟! البته دوستی قبل از ازدواج هم شرایط خودش رو داره وگرنه به مشکل بر می خوره
البته من رابطه های طولانی مدت 7تا10 سال رو دیدم که منجر به ازدواج های خیلی موفق شده و تعداش هم کم نیست از برادر خودم که 8 سال با همسرش آشنایی و رابطه داشت تا اقوام و دوستان .
من راهنمایی شما رو میخوام . اگر هم نظرهامون رو میگیم فقط به این دلیله که خیلی ها همین مشکل رو دارن یا اینکه خیلی ها هم برای مطالعه و کسب تجربه به اینجا سر میزنن . نباید با بعضی حرفا ناخواسته گمراهشون کنیم .
میخام بگم که مساله خیلی پیچیده تر از ایناس که با یه سری تئوری درستش کرد .
متوجه منظورم میشید ؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)