یک تجربه تلخ

[دانه]

سلامmahsan جان
من هم چند بار دچار چنين مشكلي شدم. يكبار يكي از همكارانم از من خواستگاري كرد و من فوراً با خانواده ام درميان گذاشته و خانواده ايشان پس از يكهفته آمدن خواستگاري من. اوسط ماه رمضان بود و قرار شد تا پايان ماه رمضان دختر و پسر صحبتهاي اوليه را با هم درميان بگذارند. در همين مدت كوتاه چنان رابطه گرم و آتشين شد كه اگر 2 ساعت از هم بي خبر مي شديم و به هم زنگ نمي زديم،‌كلي دلواپس مي شديم. اما موقعي كه خانواده ها مي خواستند صحبتهاي جدي را انجام دهند هيچ كدام با هم به تفاهم نرسيدند و به كلي همه چيز منتفي شد. به قدري احساس مي كردم ضربه خوردم كه الان يادم مي يفته خندم مي گيره. بعد از گذشت چند ماه حس كردم با نرسيدن به اون آقا ، چيزي را هم از دست ندادم. اين علاقه هايي كه خيلي زود سراغ آدم مي ياد،‌خيلي هم زود فروكش مي كنه. من اين حرفو از مامانم زياد مي شنيدم اما باور نمي كردم. فكر مي كردم پند بزرگترونه است و فقط به درد خود بزرگترها مي خوره. اما الان يقيين دارم كه نبايد خيلي سريع ، ظرف كمتر از چند ماه به كسي خيلي افراطي دلبست. علاقه اي كه با يه بار ديدن و دو تا تلفن حاصل بشه واسه شروع زندگي خطرناكه . معلومه كه فقط شوق و اشتياقه. شما هم صبر پيشه كن. چند ماه ديگه نظرت نسبت به حالا خيلي عوض مي شه.