سلام بر سارای عزیز.
راستش من در مواقعی که می دونم کارم اشتباهه، اما احساسات رو نمی تونم کنترل کنم، "به شدت" خودم رو دعوا می کنم و در اون مورد یک قید روی زندگیم می گذارم.
فرض کن مثلا می گم: اگر باز هم این اتفاق افتاد، "حق نداری" خیال پردازی کنی و به حرف احساساتت گوش بدی.
این حق نداری رو اون قدر محکم برای خودم می گم و بهش عمل هم می کنم (گاهی حتی با یه سیلی آروم به خودم، خودم رو از فاز احساسات خارج می کنم) که آروم آروم تو اون زمینه قوی می شم.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)