كم حرفي

[ani]

البته دوست محترم اين تعاريف شماست و من از روي همين تعاريف سعي دارم شما را راهنمايي كنم .

خيلي ساده ، شما در پي كسب نوازش پنهان و با هدف خاص اقدام به بازي مي كنيد .

ببينيد وقتي كه ساكت هستيد و انزوا را انتخاب مي كنيد واكنش ديگران در مقابل شما چگونه است ؟
وقتي و.اكنش ديگران را مي بينيد يا مي شنويد در گير چه احساساتي و چه افكاري مي شويد؟
و متعاقبا چه رفتاري از خود نشان مي دهيد و؟

باز در نهايت آنجا كه حر ف مي زنيد و پشيمان از جرف زدن مي شويد و.....چه تائيد و نوازشي دريافت مي كنيد .

ببين باز نتوانستي حرف به درد خوري بزني ، آره باز هم نتوانستي !( نوعي ساده و غير سازنده از دريافت تائيد و نوازش منفي و البته مخرب كه خودت به خودت مي دهي )


اگر بداني كه انزوا گزيني ات از سر بازي رواني است و تائيد و نوازش گرفتن. بايد به اين فكر هم باشيد كه راه ديگر و البته بهتري را براي تائيد و نوازش وجود دارد و شما از جايگاه آگاهي مي توانيد آن راه ها را انتخاب كنيد .

و بازي رواني نشان دهنده ي اين است كه فرد يك جاي كار دروني اش و ارتباطاتش مي لنگد و تعادل سالم خود را ازدست داده است .

در ضمن اعتماد به نفس شما هم چنگي به دل نمي زند كسي كه اعتماد به نفس داشته باشد دنبال بازي رواني نمي رود .آنچه كه در وجود شما امروز هست و شما آن را با اعتماد به نفس اشتباه گرفته ايد اسمش اعتماد به نفس نيست و البته شما خودتان در يكي از پستها به اين مورد اشاره كرده ايد .

موفق باشيد دوست جوان .

[هستی]

شايد براتون يكم عجيب باشه من خجالتي نيستم اعتماد به نفسم هم بد نيست و دوست دارم اجتماعي باشم همونطور كه قبلا بودم ولي نميدونم الان چرا نميتونم حرفي بزنم يعني حرفي براي گفتن پيدا نميكنم بزنم

مستر عزیز با توجه به صحبت فوقت توصیه می کنم که؛
اطلاعاتت را با خواندن کتاب، مقاله، روزنامه و ... بیشتر و بیشتر کن. وقتی در مورد مسائل مختلف اطلاعات بروزی داشته باشی، می توانی در هنگام بحثها آنرا را عنوان کنی و در بحث شرکت کنی.

در ضمن همیشه خوب و پسندیده نیست که انسان در هر جمعی حرف بزند و با شوخی و ... آن جمع را کنترل کند.
ما توصیه های زیادی از بزرگان مبنی بر کم حرفی داریم ولی عکس آنرا اصلا نشنیده ام.
خوبست انسان بجا حرف بزند و نه اینکه زیاد حرف بزند.

می گویند وقتی عقل کامل می شود، سخن کم می شود. انشاءا.. که شما بعد از فراغت از سربازی عاقل تر شده اید. :cool:

[**leili**]

سلام دوست عزیز.
شما چون قبلا یه آدم کاملا پر انرژی و فعالی بودید ، با تلاش می تونید دوباره به اون شرایط برگردید .نوشته بودید که سعی می کنید خودتون رو از اجتماع دور نگه دارید . بنظرم این کار بیشتر به شما ضربه میزنه تااینکه کمکتون کنه.
شما باید خودتون رو تو جمع قرار بدید از جمعهای کوچیک شروع کنید.مثلا تو یه باشگاه بدنسازی ثبت نام کنید . به کلاسهایی که بصورت جمعی برگزار میشه وموردعلاقتونه برید .
روزنامه ومجلات مختلف بخونید .سعی کنید از اخبار روز جامعه مطلع باشید ووقتی در جمع دوستانتون هستید میتونید درباره چیزهایی که خوندید صحبت کنید .باید قدم به قدم پیش برید .برای خودتون یه هدف کوچیک تعیین کنید واگه اون کار رو درست انجام دادید یه جایزه به خودتون بدید مثلا :
به خودت بگو اگه من تونستم پنج دقیقه درست وبجا وسنجیده با دوستانم حرفی بزنم که باعث شادی ولذت درونی من بشه ودوستانم به اندازه همون پنج دقیقه جذب من بشن ، یه جایزه به خودم میدم مثلا یه بلیط سینما یا برای خودم یه ذرت مکزیکی میخرم ،یا یه بستنی یا یه کتاب مورد علاقم رو میخرم و..............
نمی دونم تونستم درست منظورم رو برسونم یانه ، امیدوارم درست راهنماییت کرده باشم .اینا فقط نظر شخصی منه امتحان کن شاید تاثیر داشته باشه.
خواستن توانستن است .
چون شما میخوای حتما موفق می شی.

[*nadia*]

چند مورد دیگه رو هم بررسی کنید

- آیا با جمعی که در اطراف شما هستند احساس راحتی و اشتراک در عقاید و احساسات می کنید؟ هیچ سنخیتی با هم دارید؟ چون در دوران
سربازی افراد گروه یک هدف واحد دارن و یک دوره رو با هم سپری می کنن پس موضوع مشترک
برای صحبت بیشتر دارن مثل دوران مدرسه و یا دانشگاه! ممکنه چون شما در کنار افرادی با وجه اشتراک
کم قرار گرفتین دچار این حس شدین؟!

- در بیان احساسات و مسائل خصوصی زندگیتون محافظه کاری ندارید؟

- یک مدت این موضوع کم حرفی رو قبول کنید و سعی کنید به خودتون برای صحبت فشار نیارید و تمرکزتون
رو از روی این قضیه بردارید ببنید تغییری اتفاق می افته یا نه؟

یک سوال:
به جز این مسئله چیز دیگه ای در زندگیتون هست که ازش ناراحت باشید؟ مثل شغلی که دلخواه نباشه،
نداشتن هدف و یا نیاز به همسر و ....... ؟؟؟؟

[master631]

ani عزیز
اکثرا الان دوستام تک نفرن یعنی شاید 5تا دوست صمیمی داشته باشم اینا هیچ کدوم با هم دوست نیستن یعنی اکثرا جمع 2 نفرس منو با یکی از دوستام که با یکیشون هر شب میریم بیرون اولش که سربازی تموم شده بود هر وقت که بیرون میرفتیم فقط من حرف میزدم و واقعا لذت میبردم ولی الان من دیگه حرفی برای گفتن ندارم و فقط اون حرف میزنه وقتی اون حرف میزنه یه چیزم بگم من اکثر اوقات با این دوستم میرم بیرون در روز شاید فقط این دوستمو ببینم اونم فقط موقع حرف زده خاطره هایی که براش اتفاق افتاده با آب و تاب تعریف می کنه منم هرکاری میکنم چیزی بگم چیزی به ذهنم نمیرسه اگه هم برسه نمیتونم جالب تعریف کنم هر چند وقت یه بارم اگه به ادمی بربخورم که بخام در مورد مسایل روزمره صحبت کنیم خیلی کوتاه در مورد یه موضوع صحبت میکنم و اصلا نمیتونم حرفمو بسطش بدم و تقریبا حرفایی که شما گفتید همونطوری میشه

blue sky عزیز
ببین من قبلا که حرف میزدم اصلا کتاب و مجله و روزنامه نمیخوندم یه جورایی طرز فکر خودمو داشتم و در مورد مسائل مختلف خیلی راحت صحبت میکردم و چنان جذاب و با انرژی صحبت می کردم که دیگرانو جذب خودم میکردم
یه چیزم بگم چرت و پرت نمیگفتم و یا شوخی بیجا نمیکردم یه جوری شوخی می کردم که طرفی که باهاش شوخی کردم کلی حال میکرد !

leili عزیز
کاملا منظورتون متوجه شدم ببین مشکل اینه که اصلا خندم نمیگیره و خیلی جدی شدم از هیچ چیزی خندم نمیگیره و از چیزی لذت نمیبرم و کلا حرفام جدین برا همین نمیتونم طرفو جذبه خودم کنم ولی این راهی که گفتید قبلش به خودم تلقین کنم باید امتحان کنم

nadia عزیز
ببین من الان نسبت به هیچ چیزی هیچ احساسی ندارم و وقتی کنار دوستامم لذتی نمیبرم و هیچ احساسی نسبت بهشون ندارم ببین من سربازیم یه جورایی خوش شانس بودم چون تو سارمان دولتی بودم و با کارمندا سرو کار داشتم و روزا پیش کارمندا میگفتیمو میخندیدم و شبا پیش هم خدمتیام و شما ببین من چجوری بودم که این 30-40 نفری که باهاشون بودم اکثرا میگفتن خیلی باحالی حالا حدود سنیشونم بین 20 سال بودن تا 45 منظورم اینه که فرق نمیکرد طرف چه عقیده یا احساسی داره در هر صورت هر کسی رو می خواستم جذب خودم میکردم
من فقط از این کم حرفی که نمیتونم افرادو جذب کنم ناراحتم که خیلی هم اذیتم می کنه و هدفی ندارم و نیاز به همسرم در خودم نمیبینم

دوستان خیلی ممنونم که به فکر حل مشکلم هستید واقعا من دارم رنج می برم اخه چرا اینطوری شدم خسته شدم از این وضع زندگیم وقتی از زندگی لذت نبری این زندگی به چه درد می خوره
خیلی دوست دارم مثل قبلنا پرانرژی و سرحالو و خندون باشم ولی چه کنم که نمیشه
واقعا نمیدونم چی کار کنم

[hamishetanha]

سلام دوست خوبم..... تنها راهنمايي كه ميتونم بكنم اينه كه كم حرفي يه معضل نيست، يه تغيير شرايطه. تغييري كه دير يا زود واسه همه پيش مياد. حالا بعضيا كمتر و بعضيا چشمگير تر. و اين مربوط به رشد عقل، شرايط جديد زندگي و هر چيز ديگه اي ميتونه باشه. اگر كم حرف شدين ، حتما سوژه اي واسه حرف زدن ندارين كه اهميتي هم نداره داشته باشين. تازه خيلي هم خوبه چون خنده هاي بيجا و حرف هاي نسنجيده و... انسان رو به سمت بيهوده بودن پيش ميبره.
البته طبيعيه كه شما يه مقدار رابطتون با دوستانتون كم شده باشه و احساس فقدان عاطفي كنيد و در معرض توجه نباشيد. اما مطمئن باشين دوستان واقعيتون همه جوره شما رو دوست دارن. البته فراموش نكنيد هميشه لبخند بزنيد و در وجودتون احساس شادي كنيد. اين از همه چيز مهم تره. من چند سال پيش تمام زندگيم شده بود رنج و عذاب ولي هيچگاه خنده از لبهام ترك نميشد . ديگران هم فكر ميكردن با اين همه سرزندگيم، خوشبخت ترين دختر دنيام..... اما اين خنده چه ارزشي داره؟
پس توصيه ميكنم هميشه، حتي در تنهايي هاتونم شاد باشين. به همه چيز حتي گرفتاري ها و مشكلات هم شده به اجبار لبخند بزنين و آروم باشين... سوژه ي خنده خودش جور ميشه!
پيروز باشين.

[master631]

hamishe tanha دوست عزیز
ممنونم از راهنماییت ولی دست خودم نیست وقتی صحبت نمیکنم اعصابم خورد میشه وقتی مثل قبلا باحال نیستم خیلی اذیت میشم هر کارییم کردم با این کم حرفیم کنار بیام نمیشه چون دوست دارم اجتماعی باشم


حالا یه سوال از دوستان داشتم تا حالا کسی هیبنوتیزم درمانی کرده به نظرتون اگه هیبنوتیزم درمانی کنم احتمالش هست مشکلم حل بشه ؟

[*nadia*]

من فقط از این کم حرفی که نمیتونم افرادو جذب کنم ناراحتم که خیلی هم اذیتم می کنه و هدفی ندارم و ....

فکر می کنم آنی عزیز خوب مشکل شما رو شناسایی کردن
شما در پی گرفتن نوازشید یا همون تائید دیگران ، اینکه مرکز توجه باشید و مدام دیگران شما را تحسین کنند! تا جایی که احساس خوشبختی و لذت شما از زندگی به این تائیدهای دیگران وابسته شده و الان به دلیل نگرفتن این تائیدها تا حدودی دچار افسردگی
شدید و به همه چیز بی احساسید.
شما اعتماد به نفس پایینی دارید برای همین مدام به فکر جلب تائید و جذب دیگرانید

[master631]

سلام دوستان
من هنوزم نمیدونم چی کنم پیش روانشناسم رفتم ولی به غیر از چند تا قرص کاره دیگه ای نکرد ولی خیلی فایده نکرد چون من هنوز اونی که میخام نیستم به نظر دوستان اگه من هیبنوتیزم درمانی کنم چطوره؟ تاثیر داره

[*nadia*]

روانشناس یا روانپزشک نه! شما باید پیش یک مشاور برید ، مشکل از معیارهای لذتیه که
برای خودتون در زندگی قرار دادید همون طور که گفتم :
"""""" احساس خوشبختی و لذت شما از زندگی به این تائیدهای دیگران وابسته شده و الان به دلیل نگرفتن این تائیدها تا حدودی دچار افسردگی
شدید و به همه چیز بی احساسید. """""""""

یعنی اگر شما ملاک لذتتون رو از خوشحالی دیگران بردارید بهبود زیادی پیدا می کنید . به فکر هیپنوتیزم
هم نباشید