نقل قول نوشته اصلی توسط joker
سلام
نه من پای حرفم هستم و از اطرافیانم پرسیدم این سوال رو که اگه این مورد پیش بیاد چیکار میکنن.اولاًبعضیها اصلاً بکارت طرف براشون مهم نیست(کسائیکه خودشون دست از پا خطا نکردن تا حالا) خیلی ها هم میگن این تصمیم به شرایط ربط داره. یکیشون که بکارت واسش اهمیت داشت گفت وقتی آدم یکی رو به عنوان همسرش انتخاب میکنه حتماً خصوصیات خوب زیادی در اون دیده که باعث میشه بتونه از این مسأله بگذره.حالا به هر حال نظر شما محترم.ولی اصلاً موضوع تاپیک منم همین بود که خدا میبخشه ولی بعضیا نمی بخشن!منم نگفتم دختران خیالشون راحت باشه برن هر کاری میخوان بکنن.همونجوری که پسرها هم نباید اینجوری باشن.آخرش قاضی یکی دیگست.صاحب من و شما و همون دخترها تو کتابش گفته اگه زناکار توبه کرد حق ملامتشو ندارین!این کار گناهه!این آمار 9/99%رو هم به نظرم بکنین 60% واقع بینانه تره.اگه هم بخواین تو همین سایت نظر سنجی میکنیم!
سلام
دوست من، همه اونها که ازشون پرسیدی مجردند؟ یا متاهل هم توشون هست؟ از پسرای نامزد دار پرسیدی؟ یا کسی رو داشتی که قبل از ازدواج اینگونه فکر بکنه( روشنفکرانه) و بعد از ازدواجشون رو هم دیده باشی؟ اولین دعوای زناشوئی این آدمها رو با هم دیدی؟ من دیده ام. شاید 100 درصد اینطور نبوده، اما 90 درصد بوده.
در این شک نیست که بکارت یک امتیازه که خودت گفتی. اما از دست دادنش هم صدالبته اشتباه بزرگی. با توجه به احساساتی بودن و وجود منابع قوی از لطافت و احساسات و عشق در دختران که باعث انفعال و تن دادن به سکس می شه، و با وجود جذابیت های بسیار جنس مخالف، بهترین کار اینه که اصلا طرف رفاقت با جنس مخالف نرویم.
اگر رفتیم وآنچنان شد، بله، خدا بزرگه و بخشنده و به هرحال هر عملی یه انعکاسی داره. یکی از راه های بخشیده شدن همین تحمل انعکاس و نتیجه عملهای بدمونه.
جان جوونیتون سراغ دوستی با جنس مخالف نرین.
پیروز باشید