ممنون از خوش آمدگویی شما دوست عزیزم.

صداقت عاملیه که نمی شه نقشش رو تو چنین انتخاب ها و تصمیم گیری هایی نادیده گرفت , فکر می کنم اساس بزرگترین مشکلات خانوادگی و زناشویی هم صادق نبودن واقعی طرفین با هم باشه , من سعی کردم حداکثر صداقت رو تو برخورد با ایشون داشته باشم , شاید خیلی چیزهارو هنوز نگفته باشم ولی همون چیزهایی هم که از جانب من طرح شد در نهایت صداقت بود , مبنای گفته های ایشون رو هم بر این گذاشتم که داره حقیقت رو بیان می کنه چون بخشی از احساساتش چیزی نبود که صد در صد باب میل من بوده باشه , شاید یه دلیل اعتماد اولیه به گفته های فرد موردنظر هم این باشه.

برخلاف خیلی ها در درجه اول از ایشون تقاضا عکس , شماره تلفن یا چیزهایی از این دست نکردم تا بتونم بیشتر اعتمادش رو به خودم جلب کنم , دیدن ظاهر همدیگه رو هم موکول کردم به زمانی که این بصورت حضوری انجام بشه چون یه عکس صرفا زیبایی یا زشتی صورت رو نشون می ده نه طرز برخورد , نگاه , گفتار و خیلی چیزهای دیگه رو , در مورد دیدار هم همونطور که تو نوشته اول گفته بودم ازش خواستم تا جا و زمانی به انتخاب خودش و با توجه به محدودیت هایی که ممکنه براش وجود داره برای دیدار و گفتگوی حضوری مشخص کنه , زمان رجوع هم اگه نخواست یا نتونست تنها بیاد هیچ مشکلی نداره که با یه همراه باشه , به شرطی که ما در حضور اون همراه آزادی دیدار و گفتگو با همدیگه رو داشته باشیم , ایشون در مورد این درخواست من گفتن که بهتره برای بار اول فقط همدیگه رو ببینیم و حرفی رد و بدل نشه , روزی هم که قرار شد جایی برای دیدن ایشون بایستم با توجه به لباسی که گفته بود تو این زمان می پوشم شناختمش و متوجه حضورش شدم , سریع از اونجا گذشت ولی بهتر دیدم حداقل بخاطر یه سلام و احوالپرسی صدای همدیگه رو بشنویم , چون مطمئنم حتی نوع صحبت کردن یه نفر هم می تونه تا حدودی گویای شخصیتش باشه.

در مورد این اختلاف در ظاهر که بهش اشاره کردم با خودشون هم بعد از دیدار صحبت کردم , گفت برای من لاغری شما هیچ مشکلی نداره , نمی دونم این مسئله رو باید بار دیگه با خودش مطرح کنم یا نه؟ اگه آره چطوری؟ لازمه که با یکی از افراد خانواده هم در این زمینه مشورتی داشته باشم؟ البته منظورم به خواستگاری در این زمان نیست چون نمی خوام شتابزده کاری کنم.

به نظر خودمم هم این مقدار شناخت به هیچ وجه کافی نیست و باید ادامه اون تو دنیای واقعی دنبال بشه.