با سلام
به نظر يك متمايز سازي و تفكيك نياز هست.
يكم: همدلي و همراهي بين زوجين
دوم: كمك كردن زوجين به مسئوليت پذيري يكديگر
=======
بند اول يعني:
اگر شناخت نسبت به همسر باشد كه او مسئوليت پذير است. و اعتماد و اطمنيان به او هست. و در واقع صميمت بين زوجين هست . اينجا ديگر نبايد من و تو كرد. و گرفتن وام يا دادن قسط يا به نام زدن و ... نبايد اصلا مطرح شود.
يعني دو نفر دستشون در يك جيب هست.
بند دوم به اين معني هست كه يا ما نسبت به همسر شناخت نداريم يا زمينه بي مسئوليتي را در او مي بينيم. در اين صورت اساسا شما نبايد وامي بگيريد. يا اگر وامي گرفتيد نبايد اعلام كنيد كه براي ماشين مي دهيد.
مي توانيد اين وام را به صورت گمنام از طريق يك بانك يا شخص يا ... براي همسرتون تدارك ببينيد.و همسرتون هم به اين وسيله بيشتر مسئوليت پذير مي شود در قبال ديگران. در اين صورت ماشين به نام همسرتان مي شود و قسطش را هم خودش مي دهد و شما هم در حد گرفتن وام و دادن با واسطه به شوهرتان كمك كرده ايد.
نظرات kashmarو آندياباران معطوف به مشكلاتي هست كه شوهراني بي مسئوليت هستند و تن پرور و خانمهايي دارند كه بسيار پرتحرك و مسئوليت پذير ، لذا به مرور مرد تنبل تر شده و بار سنگيني زندگي بيشتر به دوش خانم مي افتد.
اما اگر حساب شده و همدلي باشد و طرفين همه انرژي خود را براي زندگي مي گذارند ، اتفاقا همكاري خانمها بدون حساب و كتاب به پربار شدن زندگي كمك مي كند.
خلاصه :
شما بين بند اول و دوم بايد تفكيك قائل شويد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)