دوست گرامی:عشق اگر عشق واقعی باشه تنها و تنها مایه ی آرامش و رشد تو خواهد بود...
عشق برای آمدن بستر مناسب میخواهد،دلی میخواهد که بتواند بزرگی عشق را در خود جای دهد...من نمیتونم راجع به دوست شما نظر مشخصی بدم اما با اطلاعاتی که از زاویه دید شما به دست آوردم به نظرم
برای طرف مقابل شما هنوز زود است که معنای عشق راستین را درک کند،همونطور که گفتید مشکلات زیادی داشته و ناخواسته شما وسیله ای برای فرار از مشکلاتش شدید!شما برای تکیه گاه بودنتان خواسته شده اید!
و یک دنیا فرق است بین خواستن شما برای خودتان و برای محاسنتان و یا برای تکیه گاه بودنتان!!!
دوست عزیز عشق نیاز داره که شما هم خیلی بیشتر درکش کنید معنای عشق این نیست که شما رفتار میکنید،من از عشق زمینی حرف میزنم،عشق آدمیزاد به ادمیزاد...و ازدواج...
sh_atkعزیز ازدواج صحبت یکی شدن است،صحبت یک عمر زندگی است...شاید در این لحظه قهر کردن های مداوم و آشتی پشت ان لذتی به همراه داشته باشد اما چگونه میشود با این خصوصیاتی که گفتی عمری را با فرد دیگری یکی شد؟!
وقتی به ندای درونی خودت که از این رابطه بار ها وبارها ازار دیده گوش ندادی،وقتی فردیتت را نادیده گرفتی،نتیجه اش چیزی جز بی احترامی به فردیت طرف مقابلت هم نخواهد بود...
گیر دادن چه معنایی میدهد وقتی اعتماد بین دو نفر حکمفرما باشد؟؟!!و اگر اعتماد نیست معنای یک رابطه چه میتواند باشد؟؟!!
دوست من طرف مقابل شما رفتار های کاملا نابالغانه از خود نشان داده،رقیب طلبی بدترین و خام ترین ان است...
شما هم نیاز به تمرین بیشتر و بیشتری بر روی خود دارید،به هر دوتان فرصت بزرگ تر شدن بدهید که تمام زندگی در حال اموختن به ماست...
فکر کن...به خودت...به روحی که حق نداریم اجازه دهیم هر کسی ان را بیازارد...به ازدواجی که تو را سرشار خواهد کرد...و به آینده ای ارام و مملو از عشق راستین که حق توست...
زندگی یعنی این...:)








علاقه مندی ها (Bookmarks)