دوست گرامی کم لطفی فرمودید و مطلب مرا با دقت نخواندید.نوشته اصلی توسط مشاور سایت همدردی
گفتم دیگران و شوهرم مرا فمینیست می نامنند، نگفتم که هستم چون اصلا نمی دانم فمینیسم چه می گوید. فقط یکسری حقوقی برای خانمها قائلم که وقتی لب باز می کنم برچسب فمینیست می خورم.
اما احقاق این حقوق که برای خانمها قائلم جزئی از باورها و اعتقادات من است که به آنها ایمان دارم و حتی به خاطر آنها تا این سن ازدواج نکردم. پس به این سادگیها نمی توانم از آنها بگذرم. شاید اگر من هم حقوقی برابر با همسرم داشتم او به این راحتیها مرا به حال خودم وا نمی گذاشت چون خیالش راحت است که قانون کاملا زنش را در قفس قرار داده و کلیدش را دست او داده است. اما من باید نگران باشم که در این مدت ممکن است مرد بیچاره دچار فقر عاطفی بشود و سراغ زن دیگری برود، قانون و شرع هم که کاملا از او حمایت می کند!!!!
در مورد اینکه گفتید از نوشته هایم معلوم نیست که علت اصلی چه بوده، من هم مثل شما. نوشته های من نشات گرفته از دیده هایم است و درمانده دانستن علت واقعی...
به گفته همسرم او آمادگی مالی برای برگزاری مراسم عروسی در تاریخی که خودش تعیین کرده را دارد، اما آمادگی روحی ندارد!!
گفتید در مکانی بدون حضور هیچ کس، من هم اعتقادم همین است ولی همسرم اصرار دارد که خانواده ها، فامیل و ... با خبر شوند.
به عقیده همسرم اگر من به او زنگ بزنم پس مقصر بودم که جلو آمدم و اگر راه حل ارائه دهم خواستم نظرم را تحمیل کنم و چرا باید حرف، حرف من باشد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)