سلام
اینکه پدر و مادرت بهت گیر میدن و سخت گیری میکنن و تو رو کوچیکتر از سنی که داری میبینن بخاطر علاقه ای هست که اونا بهت دارن . میخوان تو درس موفق بشی و تو زندگی شخص پاک و سالمی باشی و خیلی مسائل دیگه .
باهاشون غریبی نکن و سعی کن باهاشون ارتباط برقرار کنی و اونا رو دوست خودت بدون و باهاشون راجب مشکلاتت حرف بزن و درد دل کن .
مثلا به بابات بگو اجازه بده تو هم فکر کنی و نظر بدی و خودت میتونی بهشون بگی که من دارم بزرگ میشم و با من مثل بچه ها رفتار نکنید .
بهترین راه اینه باهاشون حرف بزنی . نگران نباش باید از یه جایی شروع کنی . فکر کن ببین چجوری و کی موقعیت خوبی برا حرف زندن باهاشون هست و همون وقت حرفاتو بهشون بگو و . . .
دنیا که به آخر نرسیده بخوای خودکشی کنی یا به این چیزا فکر کنی . خودت میگی بزرگ شدی . حرف زدن با پدر و مادرت که خیلی راحت تره و بی عیب تر . اگه برادر یا خواهر یا دایی و عمو و . . . بزرگتر از خودت داری از اونا بخوا بهت کمک کنن و با پدر و مادرت حرف بزنن و قانعشون کنن . مواظب خودت باش و منتظر نظرات بقیه دوستان همدردی هم باش . موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)