
نوشته اصلی توسط
hamishetanha
دوست عزيز.به هرحال فراموش كردن خانواده كار درستي نيست. پدر ومادر بزرگترين نعمتي اند كه هر شخصي در زندگيش داره. ميتونيد بريد و بگيد بچگي كردين و پشيمونيد. حتي اگر قصد طلاق نداشته باشين، بايد خانواده رو در پناهتون داشته باشين، شما نه حمايت خانواده خودتون داريد، نه حمايت خانواده از هم گسسته ي همسرتون! اين يعني"خانه بر باد بنانهادن!" . شما بايد همسرتون رو قانع كنيد تا باهاتون براي درمان مشكلشون همراه بشن! در ضمن! وقتي پريشونن باهاشون يكي به دو نكنيد، سعي كنيد آرامش و متانت خودتون رو حفظ كنيد تا از كارشون پشيمون شن و شما رو بچه فرض نكنن! و متقابلا واسه درخواست ها و صحبت هاتون احترام قائل بشن. ضمن اينكه زود تر خشمشون فرو كش بشه و به خودشون جسارت دست بلند كردن ندن! شما بايد تلاش كنيد به اين زندگي از هم گسسته يه نظم و يه سر و ساماني بدين. و در چنين شرايطي تنها منطق و رفتار قدرتمندانه و تسلط موفقيت آفرينه! پس با احساساتي شدن و كم تحملي وضع رو خراب تر نكنيد. موفق باشين.
علاقه مندی ها (Bookmarks)