سلام
دوست عزیز من هم تجربه مشابه داشتم که بد نیست با تو در میون بگذارم:

از ترم 1 تا 6 با هم بودیم هر بار که بهش نگاه میکردم میدیدم تو چشام خیره شده و لبخند میزنه ، دختر خوبی بود ،تو این 6 ترم ولی کوچکترین فرصتی برای صحبت ایجاد نشد تا اینکه تو یکی از روزهای پایانی ترم آخر بالاخره کشیدمش کنار و باهاش صحبت کردم!
اینجوری یا قبول میکرد یا نه ، که در هر صورت میدونستم که من حرفم رو زدم!
پس راحت تر بودم!
من بهش فرصت دادم تا فکرهاش رو بکنه ولی همونجا جوابمو داد!
"من با هیچ پسری تو این دانشگاه نبودم و منبعد هم نمی خوام باشم!"
بیشتر شبیه یک شوخی بود برام برای همین یک روز با ماشین رفتم تا مسیر برگشت رو برسونمش و با هم صحبت کنیم ، ازش درخواست کردم که گفت "ما صحبتهامونو کردیم!"

با اینکه با هیچ دختری تو این 6 ترم نبودم و رفتار سنگینی داشتم اصلا فکرشم نمی کردم اینجوری جوابم رو بده.
ولی به هر حال الان حسرتش رو نمی خورم!
میدونم که من درخواستم رو کردم و حتی بهش فرصت دادم!
فکر میکنم ازین کارش منظوری نداشت!