دوستان به موارد خوبی اشاره کردند. و من فقط قصد دارم یک نکته را خاطر نشان کنم:
اینکه آمدن فرزند به محیط خانواده دو نفری باعث استحکام روابط زن و شوهر و در کل آن خانواده می شود یا نه، چیزی نیست که بتوتن به آن یک جواب قاطع داد.
در واقع این موضوع بستگی دارد به روابط حال زن و شوهر.
خانواده هایی که در حال حاضر دچار اختلاف و تنش هستند، نباید اقدام به آوردن فرزند به جهت حل مشکلاتشان بکنند، چرا که چنین خانواده ای به جهت مشکلات حل نشده بینشان با افزوده شدن یک مسئولیت جدید و گرفتاری آن، و از طرفی حساس شدن روحیه مادر و ... صرفا اختلافاتشان بیشتر شده و آن طفل معصوم هم از این اختلافات بی بهره نخواهد ماند. خصوصا زوجهایی که در استانه جدایی قرار دارند. به نظرم ابتدا مشکلشان را حل کنند و بعد فرزند دار شوند. چرا که وجود بچه اصلا تضمینی برای جلوگیری از طلاق نیست و فقط آن فرزند را هم بی مادر یا پدر می کند.
اما در خانواده های بی تشنج، مسلما آمدن یک فرزند هم به بالا رفتن حس اعتماد و مسئولیت پذیری و ایجاد انگیزه بین زوج ها کمک خواهد کرد.
در مورد شغل، خوب بی تاثیر نیست و کسی که می خواهد مادر شود باید تا اندازه ای از پیشرفتهای شغلی اش صرف نظر کند. و البته اینکه تا چه حد تاثیر گذار است به نوع و محیط شغل بستگی دارد که می توان از تجربه دیگران استفاده کرد و آگاه شد.
اما به نظر من شغلی که اجازه فرزند دار شدن را به یک نیروی خانمش ندهد، ارزش وقت صرف کردن و پیر شدن برای آن شغل را ندارد.








علاقه مندی ها (Bookmarks)