آیا باید همه چیز رو به خواستگارها گفت؟

[فرانک1389]

بله ، صیغه یا خطبه عقد موقت میتونه مشروط باشه به نوع و میزان رابطه و لذت .

اما در هر صورت یه نوع عقده ازدواجه و باید با اذن پدر یا جد پدری دختر جاری بشه حتی اگه فقط برای صحبت کردن باشه.

اون خانم یه اشتباهی کرده( کافر نیست اما گناهی مرتکب شده که حالا قصد جبران هم داره)که همسر آینده اش بعنوان شریک زندگیش باید و حق داره بدونه وگرنه پنهان کردن مسائل مهم قبل از عقد طوری که بعدا باعث مشکلات بشه و دردسر ایجاد کنه از مصادیق کلاه برداریه ( تدلیس ) و عقد رو باطل میکنه

نه روز اول بیانش کنه درسته و نه اینکه بذاره مدت زیادی بگذره!
به نظرم وقتی صحبتهای اولیه شد و دو طرف دیدن مشکل عمده ای نیست دختر خانم میتونه کم کم براش توضیح بده که قبلا کسی تو زندگیش بوده و ...... نشده ازدواج کنن .
اگه اون آقا خیلی رو این مسائل تعصب داشته باشه و براش مهم باشه که به اینم ایراد میگیره و ممکنه نظرش عوض بشه که در این صورت ادامه نده و هر کی بره دنبال زندگیش تا اون خواستگار بیشتر متوجه نشده ...تا مورد بعدی
یعنی دیگه تصمیم با اون آقاست اگه مهم نباشه براش ، می پذیره یا اصلا براش قابل هضم نیست و نمی پذیره .

حداقل تکلیفشون روشن میشه

[حامد14]

سلام از کاری که کردی پیش خدا توبه کن به خواستگارها هم چیزی نگو اگر کسی پرسید درحد کلی جواب بده من 20 سال ازدواج کردم دراین خصوص نه پرسیدم نه کنجکاوی کردم خانم من هم نپرسیده . این سوالها بچگانست ومشکل درست کن.

[marziyehh]

با تشکر از همه دوستان
اول باید عنوان کنم که صیغه صحیح هست چون به سنی هستند که نیاز به اجازه پدر ندارند.بعد شرایط براشون طوری بوده که به همین راحتی موافق با صیغه نبودند که به قول دوستمون خدمات رایگان داده باشند.به نظر شما همه در زمان خواستگاری تمام گذشتشون رو میگن؟اینجا فقط عذاب وجدان مطرح هست.از نظر شرعی آیا حقی ضایع میشه؟از آقایون سوال دارم چند درصد گفتن این مسئله براشون مهمه؟

[digitalman]

با تشکر از همه دوستان
اول باید عنوان کنم که صیغه صحیح هست چون به سنی هستند که نیاز به اجازه پدر ندارند.بعد شرایط براشون طوری بوده که به همین راحتی موافق با صیغه نبودند که به قول دوستمون خدمات رایگان داده باشند.به نظر شما همه در زمان خواستگاری تمام گذشتشون رو میگن؟اینجا فقط عذاب وجدان مطرح هست.از نظر شرعی آیا حقی ضایع میشه؟از آقایون سوال دارم چند درصد گفتن این مسئله براشون مهمه؟

سلام
اتفاقا صیغه کاملا باطل هست و ربطی به سن نداره . لطفا به دلخواه خودتون قوانین اسلام رو تغییر ندین .
فکر میکنم واسه همه ( هم اقایون و هم خانومها ) صداقت یک معیار مهم و اصلی باشه .

[هستی]

از نظر شرعی آیا حقی ضایع میشه؟

دوست عزیز اگر حکم شرعی این مساله را می خواهید بدانید که باید مستقیما به سایت مرجع تقلید دوستتان مراجعه کنید و سوالتان را آنجا مطرح کنید.

اما اگر از دید عرف عمومی می خواهید بدانید که بنظرم دوستان نقطه نظراتشان را راجع به این مساله گفتند. احتمالا نظر خواستگار ایشان هم به یکی از این نظرات شباهت خواهید داشت.
در کل خود دوستتان باید تصمیم نهایی را بگیرد. گفتنی ها را ما گفتیم.

[Hamed-santouri]

اگه طرف من که قراره باهاش ازدواج کنم قبلا چنین رابطه ای داشته باشه (حالا صیغه یا هرچی) اگه بهم راستشو بگه و بهم قول بده که دیگه این قضایا در آینده (چه تا زمانی که رسما ازدواج میکنیم و چه بعدش) اتفاق نمیفته برای من قابل اغماضه! اما انتظارم اینه که بدونم رابطش تا کجاها بوده

برای من صداقت خیلی زیاد مهمه و اگه طرفم باهام صادق باشه و اینارو بهم بگه صداقتش برام خیلی مهمتر از گذشتشه چون اکثر ماها در گذشتمون چنین چیزایی رو ممکنه داشته باشیم!

[بهشت]

حرفی که می زنم هیچ دلیلی بر صحت کار این خانم یا تشویقی برای سایرین نیست. فقط یک نظر است که از یک جنبه به مساله نګاه کرده. از سایر جنبه ها قبح این عمل و ناپسند بودن اون به جاست و هیچ کس چنین کاری را تایید نمی کند. فقط چون اکثر دوستان متفق القول معتقدند که کار ایشون نوعی رابطه ی نامشروع بوده، خواستم نظرم را در این زمینه بګم.

اګر دختری بخواد ازدواج کنه و پدرش اجازه ندهند و سن دختر هم مناسب باشه ( دقیقا نمی دونم چه سنی )، می تونه به قانون مراجعه کنه و اجازه ی ازدواج بګیره.
سوال من اینه. مګه قانون می تونه حکم خدا یا مراجع تقلید را عوض کنه؟ طبق فتوای مراجع تقلید ( به ګفته ی شما دوستان ) عقد باطل است و ګناه کرده اند. پس حتما در این موضوع همه ی فقها فتوای یکسانی ندارند و جایی برای بحث و تبصره و ... دارد.

من به بحث های شرعی و حقوقیش وارد نیستم و الان هم صدای مدیر درمی آد که اینجا سایت مشاوره خانوادګی است نه قانونی. ولی این نکته را برای این ګفتم که همه متفق القول به این خانم می ګید که ګناه کرده. در صورتی که من فکر می کنم جای بحث داره.
به قول دوستشون ته دل یه بنده ی خدا را اینجوری خالی کردن و حس ګناهکار بودن بهش دادن و تکرار و تکرار و تکرار این که کارشون بخاطر عدم اجازه ی پدر ګناه بوده .... خیلی کار خوبی نیست.
ضمن اینکه سوال ایشون این نیست که ګناه کرده ام یا نه؟ سوالشون در مورد رابطه ی بعدی است.

در ضمن نظر امریم و فرشته مهربان را در این پست بخوانید. در مورد اقرار به ګناه و بردن آبروی خود و توبه و غیره است.
http://www.hamdardi.net/thread-11130.html

[kamran2007]

حرفی که می زنم هیچ دلیلی بر صحت کار این خانم یا تشویقی برای سایرین نیست. فقط یک نظر است که از یک جنبه به مساله نګاه کرده. از سایر جنبه ها قبح این عمل و ناپسند بودن اون به جاست و هیچ کس چنین کاری را تایید نمی کند. فقط چون اکثر دوستان متفق القول معتقدند که کار ایشون نوعی رابطه ی نامشروع بوده، خواستم نظرم را در این زمینه بګم.

اګر دختری بخواد ازدواج کنه و پدرش اجازه ندهند و سن دختر هم مناسب باشه ( دقیقا نمی دونم چه سنی )، می تونه به قانون مراجعه کنه و اجازه ی ازدواج بګیره.
سوال من اینه. مګه قانون می تونه حکم خدا یا مراجع تقلید را عوض کنه؟ طبق فتوای مراجع تقلید ( به ګفته ی شما دوستان ) عقد باطل است و ګناه کرده اند. پس حتما در این موضوع همه ی فقها فتوای یکسانی ندارند و جایی برای بحث و تبصره و ... دارد.

من به بحث های شرعی و حقوقیش وارد نیستم و الان هم صدای مدیر درمی آد که اینجا سایت مشاوره خانوادګی است نه قانونی. ولی این نکته را برای این ګفتم که همه متفق القول به این خانم می ګید که ګناه کرده. در صورتی که من فکر می کنم جای بحث داره.
به قول دوستشون ته دل یه بنده ی خدا را اینجوری خالی کردن و حس ګناهکار بودن بهش دادن و تکرار و تکرار و تکرار این که کارشون بخاطر عدم اجازه ی پدر ګناه بوده .... خیلی کار خوبی نیست.
ضمن اینکه سوال ایشون این نیست که ګناه کرده ام یا نه؟ سوالشون در مورد رابطه ی بعدی است.

در ضمن نظر امریم و فرشته مهربان را در این پست بخوانید. در مورد اقرار به ګناه و بردن آبروی خود و توبه و غیره است.
http://www.hamdardi.net/thread-11130.html

سلام،



اگر ایشان اعتقاد ندارند که گناهی مرتکب شده اند و فکر می‌کنن کار درستی‌ کردن،

به نظر من دیگه این پرسیدن نداره، خیلی‌ راحت و با افتخار با خواستگار‌هاشون این مساله رو در میان بگذارن،

چیزی که اینجا روشن هست و همه تایید می‌کنن این هست که، این کار ایشون هیچ جای دفاع و توجیهی‌ نداره، تنها کاری که میشه برای ایشون کرد ارائه راه حل هست که کمتر از این موضوع آسیب ببینن، نه توجیه کار اشتباهشون!

ضمنا اگر دوستانی فکر می‌کنن، چنین روابطی جای بحث داره و گناه نیست، باید خدمتشون عرض کنم از این خواستگار‌ها تو خیابون زیاد ریخته،
اتفاقا این خواستگارها در مورد روابط گذشته شما هم سؤالی نمیپرسند!

بهتر هست، چنین دوستانی با چنین طرز فکری سربار پسرهایی که با نیت خیر و به صورت رسمی‌ به خواستگاری میان نشن!

کامران

[hamishetanha]

سلام .
دوست خوبم من گمان میکنم باید پیشامد های احتمالی رو هم در نظر گرفت:
اولیش اینکه: اگر ایشون گفتن و خواستگار نپذیرفت چی؟ اونوقت ایشون یه مسئله شخصی رو پیش یه نا محرم افشا کردند. همچنین آیا اعتماد کامل دارن که اگر خواستگار نپذیرفت، آبروی دختر رو حفظ کنن و جایی بازگو نکنن؟
ثانیا: ممکنه خواستگار بپذیره و بعد از ازدواح شکاک و بدبین بشه!
از اونجایی که گذشته ی هر کس متعلق به خودشه، نظر شخصی من اینه که فرد در این مورد سکوت کنه اما به شرطی که برای خواستگار روشن کنه که گذشته اش خالی از اشتباه هم نبوده.
شاید خیلی ها با نظر من مخالفت کنند، اما از نظر شرعی هم اعتراف به هر چیز جایز نیست و تنها شاهد گرفتن خداوند و توبه کافیه.
موفق باشید.

[green]

با تشکر از همه دوستان
اول باید عنوان کنم که صیغه صحیح هست چون به سنی هستند که نیاز به اجازه پدر ندارند.

لازم نیست هر چیزی رو توجیه کنیم، خیلی جاها هم باید بپذیریم که اشتباه کردیم و مسئولیت اشتباهمون رو هم بر عهده بگیریم. اذن پدر دختر باکره ارتباطی به سن نداره.

چون دوباره پرسیدین من هم دوباره می گم که به عنوان یه پسر این مسئله برام خیلی مهمه.

اگه این دختر خانم توبه کرده و پذیرفته که اشتباه کرده و مسائل قبلی براش اونقدر کمرنگ و محو شده که کاملاً نسبت به اون پسر قبلی و ارتباطاتشون بی تفاوت شده و همچنین مطمئن هست که بعد از ازدواج شوهر آیندش به هیچ عنوان متوجه نمی شه می تونه نگه.
ولی اگه هر کدوم از اون شرایط بالا نباشه برای اینکه حقی از پسر ضایع نشه و مشکلی براشون پیش نیاد باید بگه.

اگه همچین موردی برای من پیش بیاد و همون اول بهم بگه، احتمالش هست که در موردش فکر کنم (هر چند احتمالش خیلی خیلی کمه) ولی اگه بعد از ازدواج متوجه بشم به هیچ عنوان نمی تونم تحمل کنم.