کمک! دچار سردرگمی شدم در رابطم

[Hamed-santouri]

شما مگه ادعای دینداری نداری،چطوری راضی میشی خانمت رو بدون حجاب مردای غریبه ببینن؟ دیگه لباس عروس رو نگو
به نظرم اونطور که از فرهنگ خانوادگیتون توضیح دادی،باید اونقدر غیرت داشته باشی.
[/color]

برادر من شما که اینقدر منطقی هستی ،چرا نمیتونی به راهنمایی دوستان عمل کنی



من جواب این سوالتو دارم،بعضیایی که شما مثالشون رو میزنی چند تا احتمال درموردشون وجود داره:
یا تونستن با اختلافات کنار بیان
یا از اختلافات چشم پوشی کردن
یا تظاهرمیکنن ،زندگی خوبی دارن،ولی درباطن به خاطر همین اختلافات از هم دور شدن(از لحاظ قلبی)
یا دارن همدیگرو تحمل میکنن،یعنی یه جورایی مجبورن
یا هم دچار اون عشقی هستن که تو فیلم ها میبینم که یه نفر از خودگذشتگی میکنه واز همه چیز میگذره

که بااوصافی که شما کردین و اینکه اینجا ایرانه و فرهنگ غالب مشخصه،هیچکدومتون هنوز نتونستید کنار
بیاین وحل کنیندش
ضمن اینکه شما باید ازین موضوع درس بگیری و اونم اینه که پی به شخصیت طرفت ببری،چون دیدم نوشته بودی که تونستی یه مقدار کناربیای(قبول کردی در مهمونیای فامیل خودشون روسری سر نکنه) ولی اون کوتاه نیومده،مگه قراره تو هرموضوعی فقط شما کوتاه بیای این رفتار ایشون یعنی سازش تعطیل

[/quote]


قبل از هرچیز خیلی ممنونم از راهنماییها و کمکهاتون!
flag عزیز من ادعای دینداری ندارم! فقط دوس دارم که حداقلهای دینم رو رعایت کنم! درمورد حجاب من خودم بشخصه دوس دارم زنم حجابش رو رعایت کنه اما وقتی زن آینده من از بچگیش اونطوری بزرگ شده و تربیت دیده بنظر خودش براش غیرممکنه که بتونه با این رویه (حجاب) کنار بیاد!
بنابراین از اونجایی که قراره این مشکلات رو باهم جل کنیم هرکدوممون تا یه حدی کوتاه میایم و بخاطر همدیگه یه قدم بر میداریم در جهت رفع اون مشکل!
منم بخاطر همین قبول کردم که توی فامیلای خودشون روسری نداشته باشه چون همه فامیلاشون اینگونه هستند و اونطوری نیست که اگه طرف من روسری نداشته باشه همه چشما به سمتش چپ بشه و توجه همه رو جلب کنه!


حضور من توی این تاپیک بخاطر همینه که نظرای شما رو بدونم و بعدش تصمیم درست رو بگیرم! خب منم منتظرم تا دوستان بیشتری نظر بدن! خب این وسط منم راههای احتمالی ای که بشه این رابطه رو ادامه داد رو میگم ولی در نهایت من نیومدم اینجا که چیزی که خودم دلم میخواد رو انجام بدم! اومدم تا با راهنمایی دوستان عزیزم راه درست و منطقی رو پیدا کنم! مطمئنا اگه نظر اکثریت بر این باشه که آینده خوبی نخواهیم داشت باهم باکمال سختی و ناراحتی انجامش میدم چون میدونم که هم من هم طرفم حق آینده خوب و خوشبختی رو داریم و من اگه الان اصرار کنم که حتما باید این رابطه شکل بگیره در حق کسی که ادعا میکنم عاشقش هستم نیز ظلم کردم!



متاسفانه ما تاحالا هیچوقت ننشستیم درست و حسابی و مفصل درمورد این قضیه حرف بزنیم! و بهمین دلیل موضع همدیگه رو در اینمورد دقیقا نمیدونیم! خوشبختانه طرف من کاملا معتقد به حل این مشکل باهم هست و انتظار نداره که همه چی از طرف من حل بشه و درواقع من بشم اونی که خودش میخواد!


از همه شما خواهران و برادرانم ممنونم!