گرین عزیز داشتم یه تشکر میزدم پای مطلبت اما متاسفانه جمله آخرت مانع شد!
درست میگی خانمها فرآیند فکر کردنشون رو به زبون میارن. اما همسر من منو از نتیجه هم مطلع نمیکنه. من معمولا زمانی خبر دار میشم چی داره به سرم میاد که در مقابل عمل انجام شده قرار گرفته ام.
سارای عزیز، مسائل همیشه به این قشنگی و خجستگی هم که شما فکر میکنی نیست. گاهی اوقات مجبور میشی خواسته هات رو هزاران بار به زبون بیاری اما انگار هیچ اثری نداره، حتی اگه در ظاهر موافقتی هم باهاش بشه.
چیزی که من متوجه شدم اینه که آقایون اکثرا (دورو بریهای خودمو میگم) تا زنشون نذاشته بره تقاضای طلاق کنه و مهریه اش رو به اجرا بذاره و... اصلا تو باغ نیستن، و لی باز هم اکثرا خانمها خیلی دغدغه حفظ زندگی رو به شکل احسن دارن. البته استثنا هم هست. ولی معمولا خانمها بیشتر حساس هستند که به اینکه رابطه خدشه دار نشه.
انگار به قول دکتر شریعتی مردها تلاششون تا زمانیست که زن رو از آن خود کنند:
"مرد ها در چار چوب عشق٬ به وسعت غیر قابل انکاری نا مردند! برای اثبات کمال نا مردی آنان٬ تنها همین بس که در مقابل قلب ساده و فریب خورده ی یک زن ٬ احساس می کنند مردند. تا وقتی که قلب زن عاشق نشده ٬ پست تر از یک ولگرد٬ عاجز تر از یک فقیر و گدا تر از همه ی گدایان سامره. پوزه بر خاک و دست تمنا به پیشش گدایی میکنند
اما وقتی که خیالشان از بابت قلب زن راحت شد ٬ به یک باره یادشان می افتد که خدا مردشان آفرید!!
و آنگاه کمال مردانگی را در نهایت نا مردی جست و جو میکنند..."
آقایونی که موافق این نقل قول نیستند بنده بی تقصیرم! لطفا سراغ مرحوم دکتر شریعتی برن: آدرس سوریه نزدیک حرم حضرت زینب. یه فاتحه ای قرائت کنید اونوقت احتمالا بهتون اینسپایر میشه جریان چیه.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)