اقا مرتضی سلام
من هم نه بعنوان کارشناس ، اما بعنوان تجربه شخصی - زندگی مشترکی در حد شما - چند نکته ای رو یاد آور میشم:
- برای همسرتون بیشتر وقت بذارید و با او همراهی کنید. (حتی در مواردی که مطمئنید راه رو داره اشتباه میره ، مثلا با هم پیش رمال برید !!!! بله برید اما دست او را بگیرید و بمرور به جاده صحیح رهنمون کنید)
- مشکل اصلی عدم درکه که باعث این شکاف شده. نکته: اگه میخواید درکتون کنه شما درکش کنید. سعی کنید خوب بفهمیدش . (البته کار سختیه)
- خودتون رو به علایقش نزدیک کنید. سعی کنید از اون چیزائی که خوششون میاد شما هم خوشتون بیاد. حداقل بدتون نیاد.
- اگر میخواید از شما نظر خواهی کنه (به عبارت ساده تر ببخشید میگم آدم حسابتون کنه ) شما نظرشون را بخواید. و تو حساب آدما بیارید.
- اتفاقا بهونه دخترتون بهونه خوبیه که به جدائی و... فکر نکنید. سعی کنید بطور مساوی و نه طلبکارانه در جهت خوشبختی خودتون و دخترتون مسئولیت بپذیرید و اقدام عملی انجام بدید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)