راستش من با اینکه از وقتی سرکار رفتم تجربه خرج کردن تو خونه رو دارم(البته خونه پدریم چون مجردم) اما با حساب مشترک موافق نستم!
البته منظورم اصلا این نیست که پولهامو تنها مال خودم بدونم و ازش خرج نکنم چون اینکارو بلد نیستم
و اینکه کار درستی نیست تو خونه ای باشم و از وقتی که باید به همسر و فرزندم اختصاص بدم بزنم و برم سرکار اما حقوقم تنها مال خودم باشه!
اصلا وجدانم قبول نمیکنه
اما با سوء استفاده مالی هم ابدا موافق نیستم و نمیخوام همسرم وابسته و متکی به من بشه چون چوبشو خودم میخورم .
به مرور زمان ممکنه براش عادت بشه که حقوق من هست و ممکنه گاهی بدون مشورت با من یه تصمیم
مهم مالی و اقتصادی بگیره به این امید که درامد منم هست و میتونه کامل برداره در حالیکه این درست نیست.
فکر میکنم درستش اینه که درآمد و پس اندازم تو همون حسابی که حقوق میگیرم بمونه(البته اگه موند) شوهرمم همینطور .اما هردو خرج کنیم ...
البته مهمترین قسمت مخارج رو همیشه مرد باید بده مگه اینکه تو مقطعی از زمان نتونه و نیاز به کمک زن داشته باشه که در اون صورت زن باید به کمک شوهرش بره و مال من مال تو نکنه!
هر کسی خودش بهتر میدونه چه موقع به کمکش نیاز هست و بهتره خرج کنه و چه موقعه بهتره بذاره شوهرش به وظیفه اش عمل کنه و این حس مرد بودن ازش گرفته نشه از هر لحاظ








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)