کارم درست بوده یا ....؟؟؟؟؟؟؟

[سارا بانو]

سلام دوستان
راستی کسی از خانم لیلی گرامی خبری نداره ؟ دلمون واسش خیلی تنگ شده.

**سلام :
خوشحالم که یاد دوستان قدمی هم هستید..من اخرین بار با پیام خصوصی با لیلی جان ارتباط داشتم ..ایشان هم خوب هستند وشدیدا در حال توسعه شغل و حرفه تخصصی خودشان هستند و قرار شد زود زود با خبرهای خوش پیشمون بیان شما هم برای موفقیتش هم در کار هم ازدواج دعا کنید که بسیار خانم شایسته ای بوده و هستند..

دوستان با علم به اینکه ، همه مان می دونیم که انسانها حتی در صورت زندگی مشترک به مدت نامحدود هم نمی تونن تمام ابعاد روحیات همدی گه رو بشناسن و شناخت 100 درصدی کسب کنن .
حال بنظر شما دوستان و از دید تخصصی ، بهترین بازه زمانی برای کسب شناخت دوطرفه جهت ازدواج چند ماه باشه بهتره ؟

**

philosara[/size]]

خواستگاری یعنی "کلید خوردن" فاز آشنایی.
یک مسیری رو برای شناخت طرفت شروع می کنی که با منطق شروع می شه، و بعد از طی بیش از نیمی از مسیر شناخت، احساسات به تدریج محک خورده می شن. یعنی تو به تدریج و با گذر زمان، خودت رو می سنجی که آیا می تونی این شخص رو دوست داشته باشی یا نه.
<img src="http://www.hamdardi.net/imgup/17638/1253630450_17638_53dbe322ef.JPG" />

** توصیه میشه این فاصه 6 ماه طول بکشه ....که البته بسته به شرایط و توافق طرفین و سنت های خانوادگی متفاوت است...

در صورتی که از طرف دختر خانم ( از نظر موقعیت خانوادگی و فامیلیشون ) یه محدودیتهایی ( منطقی و موجه ) واسه برقراری ارتباطات حضوری و .... وجود داشته باشه ، سایر راهکارهای جایگزین چی می تونه باشه ؟( واسه کسب شناخت )
همونطوری که دوستان قبلا فرمودن صرف ارتباط تلفنی یا گفتگوی حضوری و ..... دقیقا نمی تونن منعکس کننده عمق روحیات فرد مقابل باشن و کسب شناخت نسبی دقیق ، ایجاد شرایطی مثل مراودات و افت و خیز مداوم رو می طلبه .
بنظرتون آیا راهکاری موازی و جایگزین برای کسب شناخت متقابل وجود داره ؟
اگه آره ، چه راهکار هایی ؟
ممنون از همه .

در این مورد که مطرح کردید مشکلی در پاسخ دهی وجود داره و اون این هست که من هنوز متوجه نشدم شما برای شناخت دارید چکار می کنید..یعنی شما منزل ایشان به تنهایی میروید و می نشینید رسمی یا شیوا خانم صحبت می کنید؟
خب این مطمئنا فقط به شما یک سری تفکر کلامی رو نشان میده و نه ایشان نه شما نمی توانید در عمل همدیگه رو بسنجید..به نظر من حداقل اینه که سوالاتو عملی مطرح کنید نه به صورت ساده..یعنی همان طور که گفتم برای ایشان یک ماجرایی رو تصویر کنید و بگید نظرتون چیه ؟یا مثلا فلان دوستم سر فلان مورد این مشکلو داشتن از من راهنمایی خواستن نظر شما چیه؟
ولی در کنارش با خود دختر خانم صحبت کنید نظرشون در مورد یک یا دو بار حضور در خارج منزل دور از چشم سایرین و 100 البته با اجازه خانواده ایشون چی هست .ببینید تفکر ایشون در این مورد چیه و احداقل یک یا دو بار در تعامل عملی قرار بگیرید ..شما با درایت و تفکر خودتون می تونید در کنزل هم با برخورد های ایشان و خانواده وی در تعامل با وی قرار بگیرید..
راستی یک نصیحت ...زیاد وسواس نشان ندهید چون هیچکس کامل نیست...
موفق باشید..