كافي است كه احساس صميميت و راحتي كني و راحت حرف بزني . پيچيدگي كلام ما را دچار اشتباه در فهم مطلب تو مي كند .
و نكته ي بعدي كه شايد بتواند به تو در حرف زدن كمك كند اين است كه سعي كني از يك جايي شروع كني كه بتواني به مرور به مسئله ات بپردازي .
مثلا
از رزومه ي خودت شروع كن .اما واضح و روشن .
يا از يك خاطره ي خوب و قشنگ
يا از يك بازنوازي خاطره اي كه اين افكار و احساسات تو را تشديد مي كنه .
و يا هر چيزي كه خودت دوست داري درموردش حرف بزني .
اما قبل از آن نياز هست كه حاضر به اعتماد كردن به ما بشوي و در فاز صميميت بروي و از اين طريق به ما كمك كني تا درك بهتري از صحبتها و احساسات و افكار تو داشته باشيم .





پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)