یه استادی داشتم که خیلی باهاش دردل میکردم .یه روز بهش گفتم چرا خدا هرچیز خوبی و یا آدم خوبی توی زندگی من میاد ازم میگیره.جوابی که بهم داد خیلی منو قانع کرد .ازم پرسید تو دوست داری که به دیگران در صورت توان کمک کنی ؟ با قاطعیت گفتم بله
استادم گفت : خوب شاید خدا اونو از تو میگیره به کسی میده که محتاج تر از تو باشه و اگه تو ناله و شکایت نکنی ثوابشو واسه تو مینویسه که داری شکر هم میکنی.مثلا یه کار خوب داری ولی بدون اون کار هم امکان زندگی واست هست و محتاج نیستی . پس اون کارو بدلایلی از دست میدی و کسی که میاد جای تو یا از لحاظ روحی و یا مالی و یا هر دلیل دیگه ای واقعا محتاجه به اون کار تو اگر خدارو شکر کنی مطمئن باش خودش حواسش هست و جایی جوابتو میده که باورت نشه.
اتفاقا من کارمو که خیلی دوسش داشتم از دست دادم و اصلا ناراحتی از خودم بروز ندادم باورتون نمیشه بجای یه کار بتر چندتا کار بهتر به من پیشنهاد شد
ما آدما اگه با خدا معامله کنیم هیچوقت سرمون کلاه نمیره
من تو تاپیک قبلیم کمی تند برخورد کردم معذرت میخوام.
ولی عزیزم خدای تو هم بزرگه سعی کن زندگی دوستتو بهبود ببخشی نه اینکه ویرانش کنی بخدا از ته قلب چنان خشنود بشی که خودتباورت نشهخدا خودش جواب خوبی بهت میده