خیلی تنهام

[روزن]

امروز صبح پیک موتوری اومد در خونمون و گفت یه بسته دارید، رفتم بسته رو گرفتم، یه جعبه بود اومدم درش رو باز کردم دیدم پر از گل رز قرمزه، با یه نامه، یه نامه از امید، روز سپندارمزگان رو بهم تبریک گفته بود و نوشته بود متأسفم که این روز کنارت نیستم تا تو رو به تخت پادشاهی بشونم ... نوشته بود این گلها رو فرستادم تا مبادا فراموشم کنی و منو از یاد ببری و هم برای اینکه به خاطر صبرت و تحملت و اینکه بهم فرصت دادی ازت تشکر کنم.
اما چیزهایی نوشته بود که خیلی نگرانم کرد، نوشته بود ، بزارید خود متنش رو براتون بنویسم:

عزیزم، خیلی خوشحالم که توی زندگیم تو رو داشتم و حالا می فهمم که اون هم ناراحتی و اون همه زجر رو بی خودی تحمل نکردم و تو لیاقتت بیشتر از اینها بوده، امیدوار بودم بتونم کاری کنم که تو هم همچین حسی بهم داشته باشی اما شرمنده ام.
هیچ وقت تو و خاطراتت رو فراموش نمی کنم و تالحظه ای که زنده بمونم به یادت خواهم بود، فکر نمی کنم زیاد طاقت بیارم ولی چه کنم که نمی تونم ناراحتیتو ببینم. میدونم دوستم داری و من هم از صمیم قلب عاشقت هستم، تنها خواهشی که ازت دارم اینه که فراموشم نکنی، شاید خاطرات من زجرت بده اما اینو به حرمت علاقه بینمون ازت میخوام. این فاصله هرچند خیلی سخت بود اما منو با واقعیت روبه رو کرد و واقعیت این بود که من دیگه قادر به ادامه زندگی نیستم، شاید به نظرت من ضعیف بیام اما واقعیت همینه، من ضعیف بودم.
مهسا جان، برو به دنبال زندگیت نمی دونم تا کی این گوشه گیری من ادامه پیدا کنه و من نمیخوام که تو رو اسیر خودم کنم، دیدنت منو خوشحال می کنه و ندیدنت قوی، خودم هم نمی دونم خوشحال بودن بهتره یا قوی بودن، اما من برای خودم قوی بودن رو انتخاب می کنم، اما به تو هم حق انتخاب می دم، تو هم حق داری منو اون طور که دوست داری دور یا نزدیک خودت داشته باشی.

خوب حالا چی کار کنم، دلم داره میمیره، حالم خوب نیست، نمی دونم چه منظوری داشته، یعنی دیگه نمی خواد منو ببینه؟
اگه یه آقایی همچین حرفی بزنه منظورش چیه؟؟؟

[kamran2007]

امروز صبح پیک موتوری اومد در خونمون و گفت یه بسته دارید، رفتم بسته رو گرفتم، یه جعبه بود اومدم درش رو باز کردم دیدم پر از گل رز قرمزه، با یه نامه، یه نامه از امید، روز سپندارمزگان رو بهم تبریک گفته بود و نوشته بود متأسفم که این روز کنارت نیستم تا تو رو به تخت پادشاهی بشونم ... نوشته بود این گلها رو فرستادم تا مبادا فراموشم کنی و منو از یاد ببری و هم برای اینکه به خاطر صبرت و تحملت و اینکه بهم فرصت دادی ازت تشکر کنم.
اما چیزهایی نوشته بود که خیلی نگرانم کرد، نوشته بود ، بزارید خود متنش رو براتون بنویسم:

عزیزم، خیلی خوشحالم که توی زندگیم تو رو داشتم و حالا می فهمم که اون هم ناراحتی و اون همه زجر رو بی خودی تحمل نکردم و تو لیاقتت بیشتر از اینها بوده، امیدوار بودم بتونم کاری کنم که تو هم همچین حسی بهم داشته باشی اما شرمنده ام.
هیچ وقت تو و خاطراتت رو فراموش نمی کنم و تالحظه ای که زنده بمونم به یادت خواهم بود، فکر نمی کنم زیاد طاقت بیارم ولی چه کنم که نمی تونم ناراحتیتو ببینم. میدونم دوستم داری و من هم از صمیم قلب عاشقت هستم، تنها خواهشی که ازت دارم اینه که فراموشم نکنی، شاید خاطرات من زجرت بده اما اینو به حرمت علاقه بینمون ازت میخوام. این فاصله هرچند خیلی سخت بود اما منو با واقعیت روبه رو کرد و واقعیت این بود که من دیگه قادر به ادامه زندگی نیستم، شاید به نظرت من ضعیف بیام اما واقعیت همینه، من ضعیف بودم.
مهسا جان، برو به دنبال زندگیت نمی دونم تا کی این گوشه گیری من ادامه پیدا کنه و من نمیخوام که تو رو اسیر خودم کنم، دیدنت منو خوشحال می کنه و ندیدنت قوی، خودم هم نمی دونم خوشحال بودن بهتره یا قوی بودن، اما من برای خودم قوی بودن رو انتخاب می کنم، اما به تو هم حق انتخاب می دم، تو هم حق داری منو اون طور که دوست داری دور یا نزدیک خودت داشته باشی.

خوب حالا چی کار کنم، دلم داره میمیره، حالم خوب نیست، نمی دونم چه منظوری داشته، یعنی دیگه نمی خواد منو ببینه؟
اگه یه آقایی همچین حرفی بزنه منظورش چیه؟؟؟

سلام،

مهسای عزیز،

اول از همه اینکه در قبال این یکی‌ پستم هیچ مسئولیتی قبول نمیکنم،
این صرفاً تحلیل شخصی‌ من هست!

اما به نظر من متن نامه همسرتون خیلی‌ روشن هست،

همسر شما تردید داره و با این نامه خواسته از سمت شما مطمئن بشه!

همسر شما، شما رو فوق‌العاده دوست داره و هنوز علاقه ماند به زندگی‌ با شماست، و بگذارید اینطور بگم، الان خیلی‌ دوست داشت که در خانه و کنار شما می‌بود، اما نمی‌تواند برگردد، چون نمی‌داند شما در مورد او چه فکر می‌کنید و در عمق وجودتان چه می‌گذرد!

در حقیقت او در یک دو راهی‌ گیر کرده، احساسی‌ که می‌گوید به خانه بازگرد و دوباره زندگی‌ را با مهسا بساز،

و البته احساس دومی‌ که می‌گوید، کدام زندگی‌؟ زندگی‌ که تو ویران کردی؟ با چه رویی میخواهی‌ برگردی؟!

به هر حال لزومی نداره که شما در مورد احساس مرد‌ها خیلی‌ فکر کنین، راه حل اینجاست:

به دنبالش برید و به او بگویید: خودش گفته شما حق انتخاب دارید! و حالا شما انتخاب خود را کرده اید!

به او بگویید، درست مثل روز اول ازدواجمون که انتخابم تو بودی، امروز هم انتخابم تویی!

امروز تو را دور از خودم نمیخواهم، نزدیکتر از همیشه کنار خود می‌خواهم تا دوباره زندگی‌ را با هم بسازیم! چون به وجودت نیاز دارم!

و حالا هم چون خودت به من حق انتخاب دادی،ازت می‌خوام به انتخابم احترام بگذاری و همین الان با من به خانه باز گردی!

البته کمی‌ احساسات زنانه هم قاطی کنین،

شما اگر از این فرصت به درستی‌ استفاده کنین و منطقی‌ عمل کنین همسرتون همان روز به خانه بر خواهد گشت!

نکته: به هیچ عنوان در چنین مواردی سعی‌ نکنین، نامه نگاری یا ... کنین!

همسر شما در حال حاضر نیاز به یک باز خورد خیلی‌ قوی از سمت شما برای بر طرف کردن تردیدش دارد و بدون حضور فیزیکی‌ شما و رفتن به دنبال همسرتان، چنین باز خوردی را دریافت نخواهد کرد!

موفق باشین،

کامران