من یه بار به کسی که قصد جدا شدن از همسرش رو داشت در جهت جداییشون کمک کردم.یعنی توی ماجرایی که همسرش مقصر بود و توی دادگاه و همه جا دروغ گفته بود و طرفش به شاهد نیاز داشت،شهادت دادم(شهادت راست نه دروغ) و راهنماییش کردم.
اما الان خیلی وقته که از ته دل پشیمانم از این کار!
با اینکه واقعا حق با کسی بود که کمکش کردم اما باز هم الان پشیمانم و حتی از این کار توبه کردم. توبه کردم که دیگه به کسی تو کار طلاق و جدایی کمک نکنم چون اون یه مورد برای هفت پشتم بس بود
من واقعا به طرفی که مظلوم واقع شده بود و ساده بود اما طرف مقابلش خطرناک بود کمک کردم اما باز هم پشیمانم که ای کاش من کاری به کارشون نداشتم.
به نظرم باید بذاریم زن و شوهری که قصد جدایی دارند خودشون و تنها خودشون در نهایت به این نتیجه برسند حتی اگه سالها طول بکشه و بیان و برن دادگاه.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)