کم حرفی و دوست یابی

[محمد89]

سلام
خداکنه دوباره پاک نشه
عرض به حضور شما که من تا چند سال پیش خیلی خجالتی بودم. در دوران مدرسه معمولا آغازگر دوستی نبودم. در برخوردهای اجتماعی روزمره هم خیلی جاها حق بنده نوش جان می شد و من واقعا عذاب میکشیدم.
دیدم اینجوری نمیشه. فرمایش علی بن ابیطالب (ع) (که پدرم بارها بهم گوشزد میکرد):
"هرگاه از كاری بترسی خود را به میان آن افكن " واقعا کارساز شد. سعی کردم خودم رو با جامعه درگیر کنم. خودم حق خودمو بگیرم ، در مسائل خودم کمتر از خانواده کمک بخوام.
فکر میکنم مشکل اصلی من کمی اعتماد به نفس بود. توی ذهنم نقاط مثبت خودم رو پررنگ تر کردم و تلاش کردم خیلی روی نقاط منفی پافشاری نکنم. این فکر که بقیه چی از من سرتر دارن که من نباید حرفم رو بزنم.
الان اوضاع خیلی فرق کرده.
هیچ یک از اینها جز با توکل بر خدا و لطف او ممکن نبود.
ما توی دینمون آدمهای بزرگی داریم. زندگیشون رو مطالعه کنین. این که میگن تاریخ پندآموزه شعار نیست. من که امتحان کردم و شد.:)
بر خدا توکل کنین و ازش بخواین راه رو بهتون نشون بده.
موفق باشید