زودرنج و حسود کاش می شد همسر و ادم خوبی می شدم

[sisili]

سلام دوست عزیز
خدا رو شکر که با زحمت زیاد به این مراحل رسیدی. و بیشتر از اون شکر خدا که به مشکلت واقفی و نهایت سعیت و می خواهی بکنی که به نتیجه برسی.
تو روح بزرگی داری اما یک انسانی. وقتی یک انسان برای خودش زمان نگذاره کم کم انرژیش ته می کشه و شما دقیقا در همین نقطه هستی.
فقط انرژیت تمام شده و باید خودت و شارژ کنی.
حالا اول یه لیست بلند بالا بنویس ببین چیا شارژت می کنه. اول از همه از خودت شروع کن. مثلا
1- یاد خدا
2- نماز و دعا و قران
3- تفریح
4 بازی با بچه
5- تنهایی
و .
.
.
بعدش نیازت به اطرافیان که باعث شارژ شدنت می شه که قطعا مهم ترینشون همسرت هست. نیازهای معقول و منطقیت و بنویس. و اینجا برای ما هم بگو.
شما همه وقتت و برای بچه و همسر و درس و ... گذاشتی و فقط کمی نیاز به تفریح داری.
اما در مورد حسادت و حساس شدن به حرفای و حرکات دیگران:
قبل از هر چیز با یک مشاور خبره مشورت کن. به خودت بقبولان که که مقام هر کس به دست خداست کسی برای بدست اوردنش زحمت کشیده ارزش بیشتری داره وگرنه فخر فروختن خالی به دیگران که ارزشی نداره . اما :
کمتر مقایسه کن.
خودت و خانوادت و با خانواده همسرت کمتر مقایسه کن.
از توضیحت در مورد پدر خودت و پدر همسرت و همین طور از ازدواج خواهر شوهرت و خواهر خودت معلومه که خیلی خودت و مقایسه می کنی و اتفاقا هم میخواهی که خودتون جلوتر باشی.
این اصلا خوب نیست. هر کسی بر حسب زحمتش در یک مقامی به سر می بره. حالا اونا با پول شما با زحمت و عرق ریختن. فرقی نمی کنه مهم اینه که هر کدوم در مقامی هستید.
حساسیتت و نسبت به دیگران کم کن چون وقتی حساس می شی در واقع هم نقطه ضعف دست دیگران دادی و هم خودت و از پا در میاری.
یه مطلبی چند سال پیش جایی خوندم و الان ورد زبانم شده برای شما هم می گم : "برای حسود حسادتش بسه"
پس لطفا جزء کسایی نباش که خودشون خودشون و از پا در میارن.
در ضمن طاقت همسرتم حدی داره. خودت با دست خودت زندگیت و از هم نپاشون. اونم زندگی که خودت می گی این همه برای بدست اوردنش زحمت کشیدی.
بازم میایم
موفق باشی