سلام،
خوب حالا که آرمان اینجا پست زد و این تاپیک منتقل میشه به حال و احوال همدردی،
من هم سال نو رو پیشاپیش خدمت همتون تبریک عرض میکنم و براتون آرزوی بهترینها رو در این سال نو دارم،
براتون یه سال سرشار از عشق، خدا و زندگی میخواهم،
و یه گله هم دارم، فکر میکردم الان تو ایران حال و هوای عید و زندگی هست، این چه وضعیه درست کردین؟
همتون زدین تو خط فلسفه و عرفان و افسردگیو، منفی بافی...
اون از کیوان عزیز با اون پستهای عمیقش، اونم از پست سارا، و اینطور که به نظر میرسه این موج داره همینطور میاد...
فقط امیدوارم به من نرسه! چون این سری دیگه فکر کنم واقعا واقعا...
این جمله رو چند روز پیش از دوستی شنیدم که بد ندیدم اینجا هم بنویسم:
اگر طناب کار ساز نشد، قرص رو امتحان کن، یا حتی قطار در حال حرکت یا یک ساختمان بلند رو!
اما هیچوقت، فقط هیچوقت نا امید نشو!
به نظر من هم، نا امیدی بدتر از مرگ هست!
تو این سال نویی تا میتونین خوش بگذرونین
برای منم سر سفرههای عیدتون دعا کنین، یعنی برای هممون،
و البته هممون سعی کنیم حداقل تو این روزها غافل نشیم از آدمهایی که دورو برمون هستن اما کسی نه بهشون توجهی میکنه نه میبینتشون،
سال نوتون پیشاپیش مبارک،
با احترام،
کامران
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)