سلام طاهره عزیز ،
ممنون از پیگیری بحث .
به نظر من دلیل عمده ی نیاز به تایید دیگران ، عدم اعتماد به نفسه و ارزشگذاری بر طبق الگو دیگران میتونه باشه ، اما بعد از رفع این مشکل و تبدیل ان تنها به یک میل و خواسته این سوال به وجود میاد که ما چه نوع تشویق و تنبیهی را بپذیریم و خود را همسو با آن کنیم ؟
منظورم این است که وقتی ما مورد تشویق و تنبیه دیگران قرار میگیریم مطمئنآ همه ی این تشویقات و تنبیهات مفید و خوب نیستند ،ما باید چگونه اونا رو تشخیص بدیم ؟
به احتمال زیاد عکس العمل دیگران در برابر رفتار ما حداقل در لحظه ی اول به روی رفتار ما تاثیر میگذاره و ما رو در کارمون مصممتر و یا مردد میکنه ؛ پس میشه بگیم برای در امان ماندن از این موارد (تاییدات و نهی های نادرست )باید اول در انتخاب دوست و همنشین خود دقت کنیم چون فکر میکنم دوستان تاثیر گذاری انکار ناپذیری دارند و یا اصلا مربوط به این بحث نمیشه؟ یا اینکه بنا به گفته ی خودتون "اول باید خودمون و تواناییمون رو باور داشته باشیم و از نقاط ضعفمون آگاه باشیم؟ " اما آیا با در نظر گرفتن این مورد باز در وحله ی اول متاثر از دیگران نمیشویم ؟
با تشکر.