خداحافظی
سلام
این چند ماهی که پیشتان بودم خیییییییلی مطالب مفید از شما یاد گرفتم و نمی توانید تصور کنید که حضورم در این انجمن چقدر روی بهبود زندگیم تاثیر داشت.وقتی برای بار اول اینجا آمدم تقریبا افسرده بودم.ولی حالا حس می کنم که خوشبخت ترین فرد عالم هستم و همه اش به خاطر لطف بی پایان شماست.در این انجمن با خیلی ها آشنا شدم و با اینکه فقط در همین دنیای مجازی رابطه داشتیم ، من حس می کردم که با همه شان دوست هستم.
راستش فرانک عزیز موقع رفتنشان یک موردی را گفتند:
راستش از اینکه هر روز عادت کردم بیام تالار حس خوبی ندارم!
دوست ندارم به کسی یا چیزی وابسته بشم حتی تالار همدردی!
با اینکه اینجا خیلی راحت حرف دلمو میزنم و شماها مثل عزیزانم راهنماییم میکنید و همدردی و ...اما روزی که عضو شدم نمیدونستم تا این حد پیش میرم و تعداد ارسالهام انقدر زیاد میشه.
الان احساس میکنم بدجوری وابسته شدم که باید جلوشو بگیرم!
من هم همین حس را دارم!خیلی وابسته شدم.به هر حال تا 1 ماه دیگر باید کنکور آزاد و ایلتس ام را بدهم و وقتم خیلی کم است.بعدش هم کار و مقاله و ... . و عملا دیگر وقت اینترنت را ندارم.از جهتی واقعا به اینترنت معتاد شدم و طی یک تصمیم یهویی:) کلا فیس بوک و وبلاگ و وبسایت و هر چی توی اینترنت داشتم را حذف کردم و گفتم : دیگر نمی آیم ، مگر برای چک کردن میل و یا انتخاب واحد و پروژه و حتما هم همین کار را خواهم کرد.
خیلی خوشحال شدم که در کنارتان بودم
یک تشکر ویژه از جناب سنگتراشان که این فضا را به وجود آوردند.امیدوارم هزار در دنیا و هزار در آخرت و اگر دنیای سومی هم باشد هزار تا هم اونجا برایشان جبران شود
همه تان را خیلی دوست دارم
خداحافظ





سلب مسئولیت : تمامی گفته های من صرفا حاصل تجربیات و تفکر های شخصی بوده و هیچ گونه جنبه علمی ، روانشناختی ، دینی و ایدئولوژیستی ندارد . لذا مسئولیت استفاده و پیروی از این نوشته به عهده خود شما بوده و شما موظفید با تحقیق در منابع معتبر دینی و اخلاقی صحت نوشته ها را قبل از قبول تحقیق بفرمایید
علاقه مندی ها (Bookmarks)