واسه سبکتکین

[بالهای صداقت]

من خودم فكر مي كنم اگه قرار باشه با اين وضع برگرديم و بزور همديگرو تحمل كنيم برنگرده بهتره . چون فايده اي نداره سر هر چيز كوچيكي باز دعوامون مي شه و جر و بحث .

ديگه حس وابسته بودن بهش ندارم .
اصلا اصرار نمي كنم بهش .

هر راهي رو انتخاب كنم يه سري مزايا داره و يه سري معايب .
و نمي تونم بينشون انتخاب كنم .

ياد گرفتم با خودم زندگي كنم ؟ فكر مي كنم آره
خوشبختانه اين مسئله رو پذيرفتم كه اصلا ممكنه از هم جدا شيم .

سخت هست ولي قابل تحمله .
هنوزم خيلي وقتا احساس تنهايي مي كنم و دوست دارم كه يكي باشه از جنس همسر كه دركت كنه و كمكت كنه .
ديگه احساس وابستگي به شوهرم ندارم البته

دوست دارم كه زندگيمو دوباره بسازم .

من دارم به زندگيم ادامه مي دم و سعي مي كنم كه هر روز خوشحال تر و شادتر باشم و از اشتباهات گذشتم درس بگيرم .

حتما تو اين كارم خيري بوده .

حتي اگه قسمت نشه كه دوباره با هم زندگي كنيم ديگه غصه نمي خورم چون
از زندگي قبليم خيلي درس گرفتم .

آفرین سبک تکین عزیزم

واقعا به وجود نازنینت افتخار می کنم و خوشحالم که اینقدر
در این مدت روی خودت کار کردی و به این نکات مثبت رسیدی
راه درست را پیدا کردی ، حالا با توجه به تابلو ها و راهنماها ادامه بده تا مقصد درست برسی