سلام جدا از بحث های زیبای دوستان به نظر یکی از بزرگترین ارمغان های ازدواج ایجاد انگیزس. وقتی ازدواج کنی برای ادامه زندگیت دلیل و انگیزه داری. به خاطر کسی که دوستش داری کارایی که تو مجردی حتی برای خودت حوصله نداری انجام بدی با اشتیاق برای کسی که دوستش داری انجام میدی و این باعث میشه احساس شادابی کنی و حس کنی که زندگی در تو جریان داره و بی هدف نیستی.وقتی آدم مجرده دست به یه کار که میزنه (نمیگم همیشه ولی معمولا اینجوره) که میگه خب آخرش چی؟ برای کی؟ برای چی؟ ولی وقتی متاهل و صد البته متعهد بشی دیگه برای کاری که میکنی چه اون کار مربوط به شغلت باشه چه خرید یه هدیه چه آشپزی و چه هرکاری دیگه میدونی که یه نفر هست که به خاطر اون اینکارارو میکنی و اگه واقعا عاشقش باشی و دوستش داشته باشی حتی زندگی میکنی چون اون هست و دوست داره و دوستش داری.
مهمترین چیزی که آدم رو به ادامه زندگی ترغیب میکنه و به زندگیش جون میده انگیزس. ازدواج به آدم انگیزه میده.
تاحالا شده برای خواهر، مادر یا یک دوست هدیه بخری؟ حالا به هر دلیلی؟ مطمئنن شده. اون لحظه چه حسی داشتی؟ یه حس شاد. یه حس ارامش . خوشحال بودی که با این کارت یکیو شاد میکنی. درسته؟ حالا فک کن یکی تو زندگیته که باعث میشه برای تمام کارایی که میکنی این حس بهت منتقل بشه. زندگی خیلی شیرین میشه نه؟ فک نمیکنم دلیلی بالاتر از ایجاد انگیزه جدای از همه چیزای مثبتی که داره (هدف، آرامش، نیاز جنی، نیاز عاطفی، پیدا کردن همراه و همدل و ...... هزارتا چیز دیگه ) وجود داشته باشه و دیگه این اینکه ذات موجودات بر جفت زندگی کردنه. خدا خودش طوری موجودات رو خلق کرده که باید جفت باشن از درخت گرفته تا آدم ها. تو که نمیتونی ذات خودت رو تغییر بدی! این جزء ذات توه که جفت باشی. حالا اگه دلیل میخوای براش فک میکنم صحبتای دوستان جالب باشن.
خوش است اندوه تنهایی کشیدن
اگر باشد امید باز دیدن
اگر یک روز با دلبر خوری نوش
کنی تیمار صد ساله فراموش








علاقه مندی ها (Bookmarks)