دفعه پیش چندصفحه ازتایپیک هات روخونده بودم امروزنشستم وهمه روخوندم اینقدرگریه کردم که دیگه نفسم درنمی یاد.دارم به این فکرمیکنم که دردمن درمقایسه بادردهایی که توکشیدی عددی نیست.من واقعابه این همه صبرت آفرین میگم.خوش به حالت.خداخیلی دوست داره.اینجوری فکرنمیکنی؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)