سلام به همه:
اینجا بر خودم لازم دونستم یه تشکر ویژه ازجناب ارش داشته باشم و از زحمتی که کشیدن قدردانی کنم.
نمی دونم جوانان ما قبل از اینکه درمحضر حضور پیدا کنند تا چه حد از مندرجات عقد نامه ها اگاهی دارند؟
وایا دران لحظات شیرین و به یاد ماندنی حواسشان چه قدر جمع است که پای چه چیزی رو امضاءمیکنند ؟
چه تعهدو مسئولیتی را می پذیرند ؟
چه شروطی می گذارند و حدو حدودشان چه قدر است و.....
ایا شروط کافی است یا نه؟
پدری را می شناسم که هنگام ازدواج پسرش دوهفته قبل از اینکه برای رسمی کردن ازدواج به محضر بروند به انجا مراجعه کردو یک عدد دفترچه «عقد نامه»تهیه کرد و دست پسرش داد و گفت خوب مطالعه کن خوب فکر کن و ببین شرایطی را که تو یا همسرت می خواهید به ان اضافه کنید چگونه است و خوب وقت داری که با مشاور و وکیل نیز مشورت کنی [color=#FF0000]چون این قرارداد از مهمترین قرار داد های زندگیت است.[/color]
متاسفانه بنده خودم بدون اینکه قبلا از این مفاد اگاهی داشته باشم فقط به گفته ی محضر دار پای قرادادها را امضاء می کردم .
بعداز 15 سال یک روز متوجه شدم که پای یکی از مهمترین شروط امضای من هست ولی امضای همسرم نه .تازه کنجکاوشده بودم چرا ؟
وقتی از همسرم پرسیدم که ایاعمدی امضا نشده ؟گفت بی اطلاعم.وقتی بررسی کردم دیدم پدر همسرم گفته این جا امضا لازم نداره و پدر من هم بدون اینکه بررسی کنه گفته بودند که خوب امضاءنکنه طوری نمی شه!
درسته که محتویات دفترچه عقد نامه و امضاءها وتعهد ها به پای مهر و محبت و عاطفه ای که ما بین طرفین باشه نمی رسه .امروز تعهد می دهند و فردا زیر ان می زنند وفقط مهر و علاقه است که اون رو اجرا و عملی می کنه نه خدای نکرده زور اما و اما ایا نباید همان ابتدای عشق و علاقه از مسئولیت و تعهد اگاه بود ؟ایا نباید با چشم و گوشی باز ان قردادها را امضا کرد؟







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)