سابینا ی عزیز،
تمام تاپیک های شما را دنبال میکردم، ابتدا باید عرض کنم شرکت فعال شما در تاپیک های مراجعان و ارائه پاسخ های دلسوزانه شما علی رغم مشلکی که با آن روبه رو هستید؛ نشان از روحیه بزرگ شما دارد.
به خاطر دارم تا همین چند ماه گذشته طلاق را بهترین راه حل مشکل خود میدانستید؛ یا حداقل بنده از ارسال های شما اینچنین برداشت کردم، ولی حال که نشانه هایی از این موضوع از جانب خانواده همسرتان مشاهده نموده اید دچار استرس شده اید ؟ چرا ؟
به نظر بنده:
ما به تنهایی نمیتوانیم شرایط را تغییر دهیم، به غیر شما 3 گزینه دیگه برای بهبود شرایط وجود داره
1- خانوده آقا محمد
2- خانواده شما
3- آقا محمد
بر طبق فرمایشات شما روی همراهی گزینه -1- نباید خیلی حساب کنید، زیرا خانواده همسرتان نه به فکر شما هستند و نه به فکر فرزندشان، از این جهت به فکر شما نیستند زیرا پیش از درمان فرزندشان، مشکل ایشان را با شخصی دیگر (شما) به اشتراک گذاشتند و با تفکر خود مبنی بر حل مشکل فرزندشان با ازدواج، سهوا" در حق شما ظلم کردند.
به فکر فرزندشان هم نیستند زیرا بر اساس ارسال های شما گامی موثر در جهت حل مشکل فرزندشان برنداشتند و بیشتر سعی کردند شما را اهرمی برای بهبود مشکل فرزندشان قرار دهند.
در مورد خانوداه شما هم به نظر من همین مقدار که مشکلی بر مشکلات شما اضافه نکنند باید سپاسگذار ایشان بود.
و امّا آقا محمد ! به نظر بنده ایشان تنها فردی هستند که به دلیل علاقه ای که به شما دارند به بهبود شرایط تمایل دارند؛ هنوز تصویر زمانی که آقا محمد گفتند : نگو تا مرداد تکلیفتو یکسره میکنم این حرفو نزن و از شما تا بعد از عید در خواست مهلت کردنند در ذهنم دارم... امّا نتیجه چه شد ؟
سابینا ی عزیز؛
چقدر به کم کردن فاصله حرف تا عمل همسرتان امیدوار هستید ؟
پس از پاسخ به این سوال باید تصمیم به ماندن یا رفتن بگیرید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)