ستایش عزیز،
خوشحالم که گفتی خانواده ات با اونها فرق دارند و مسایلی از قبیل اعتیاد و زندان و ... براتون عادی نیست. به هر حال این می تونه نکته ی مثبت و کمکی برای شما باشه. حداقل از حمایت خانواده برخورداری.
یکی از مهمترین چیزهایی که باید در نظر بگیری، این هست که ارتباط جنسی را بذاری برای بعد از عروسی. مهمترین تضمینی که می تونی بگیری همین است. این هم دست خودت است. حواست را جمع کن که گول حرفهاش را نخوری و با سیاست بگو که باشه برای بعد از عروسی. حتما حتما مواظب باش که این رابطه را محدود کنی و تا زمانی که از ایشون مطمئن نشدی بکارتت را حفظ کنی. این موضوع برای زندگی بعدیت و طلاق خیلی مهم است. اگر زندگیت ختم به طلاق بشه، شانس ازدواج مجددت اگر دختر نباشی خیلی بد می شه و ممکنه نتونی همسری مناسب شان خودت پیدا کنی. اما اگر دختر باشی خیلی خیلی بهتر است. پس این را به عنوان مهمترین اصل درنظر بگیر.
طلاق از یک زندگی ناموفق و همسر معتاد و ... بهتر است. شما هنوز درگیر زندگی نشدی، بچه نداری و در واقع فقط نامزدی. اگر بچه داشتی و زندگی ده ساله، شاید روش دیگری بهتر بود. اما الان به نظرم باید خیلی مواظب باشی و محتاط عمل کنی. اگر هم حس کردی لازمه طلاق بگیری اصلا نترس. هم جوانی و هم دختر.
نظر خانواده ات در مورد این مساله چی هست؟ می دونن ایشون معتاد هست و در مورد مساله زندان چقد اطلاعات دارند؟ آیا نظرشون ادامه زندگی هست؟ یا گوشه چشمی هم به طلاق دارند؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)