ایلارا عزیز
بهترین ایده این هست که اول از همه نگذاریم بحث موجب بشه یکی معذرت خواهی کنه.... بخصوص شوهرت
چون واقعا موضوع لوث می شه و عذر می خوام می شه نقل و نبات
پس باید با سیاست زنونه شما... اوضاع در ارامش طوری کنترل بشه که الزاما مجبور نباشه معذرت بخواهد
با پذیرش سریع عذرخواهی و ذوق زده شدن موافق نیستم... معذرت خواهی وقتی انجام شد شما می گید
باید بهم فرصت بدی...ولی حتما این عذر خواهی رو قبول می کنم نه کلماتی مثل این که اشکال نداره فدات شم... فدای سرت
این کلمه ها مال اون موقع نیست
گاهی شما لزومی نمی بینی معذرت خواهی صورت بگیره.... پس می گی لزومی نداره معذرت بخواهی...موضوع حل شده و به دنبال مقصر نمی گردیم....نباید اجازه بدی معذرت خواهی تبدیل به عادت برای حل و فصل هر اشتباهی بشه
گاهی لزومی نداره در جا قبول کنی....و گاهی جمله جبران کن برام با یه دلبری زنونه لازمه
بذار این رفتار در زندگیت نهادینه بشه...
اما اونچه اهمیت داره اینه که باید در فرصتهای مناسب مستقیم یا غیر مستقیم موضوع رو الزاما از دیدگاه دیگه گوش کن گفتم الزاما بررسی کنید با هم و تحت هیچ شرایطی این بررسی شبیه باز کردن پرونده های بسته شده نباشه....اگر لازمه مثالی از گذشته بیاری حتما بگی گله نیست چون من اون موضوع رو فراموش کردم و صرفا مثال می زنم
اگر لازم بود بگو باز تر کنم
علاقه مندی ها (Bookmarks)