مشاعره ( با اشعار گلچین و محتوایی)

[shomila]

بنشين، مرو، چه غم كه شب از نيمه رفته است بگذار تا سپيده بخندد به روي ما بنشين، ببين كه دختر خورشيد "صبحگاه" حسرت خورد ز روشني آرزوي ما

[hamed65]

ای گل نشستن با خسان، پیوسته ات گر خوست
روزی بیاید کز تو نه رنگی به جا نه بوست

[hamed65]

تو را آن به که روی خود ز مشتاقان بپوشانی
که شادی جهانگیری غم لشکر نمی ارزد

[دختر مهربون]

دل خوشِ گرمای کسی نیستم آمده ام تا تو بسوزانی ام آمده ام با عطش سالها تا تو کمی عشق بنوشانی ام ماهیِ برگشته ز دریا شدم تا تو بگیری و بمیرانیم خوب ترین حادثه میدانم ات خوب ترین حادثه میدانی ام؟ حرف بزن، ابرِ مرا باز کن دیر زمانیست که بارانی ام حرف بزن، حرف بزن، سالهاست تشنه ی یک صحبتِ طولانی ام

[shayana]

مستی سلامت می‌کند پنهان پیامت می‌کند
آن کو دلش را برده‌ای جان هم غلامت می‌کند

[نیلا]

دوش چه خورده ای دلا راست بگو نهان مکن
بوی شراب میدهی خربزه در دهان مکن

[دختر مهربون]

دلگیرم از خموشیِ تقویمِ روی میز از دنگ دنگِ ساعت دیوار خسته ام از او که گفت یار تو هستم ولی نبود از خود که زخم خورده ام از یار خسته ام

[نیلا]

ما درس سحر در ره میخانه نهادیم
مقصود دعا در ره جانانه نهادیم
بر خرمن صد عارف زاهد زند آتش
این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

[shayana]

من به خود نامدم این جا که به خود باز روم
آن که آورد مرا باز برد در وطنم

[نیلا]

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
زبامی که برخواست مشکل نشیند