سلام lonely heart عزیز
آخی تو هم مثل من lonely هستی؟
باورت نمی شه که من هم همین مشکل رو دقیقا داشتم، بعد از ازدواج یه مدتی بیکار بودم و توی خونه بودم و تا دلت بخواد وقت آزاد داشتم که رفتار شوهرم رو موشکافی کنم، شوهر من هم بعد از قهر نمی اومد آشتی و همیشه من آشتی می کردم، یادمه حتی گاهی براش غذا هم درست نمی کردم توی دنیای خام خودم فکر می کردم با این کار میاد آشتی می کنه ولی این کار باعث شد آشپزیش خوب بشه
من تجربیات خودم رو می نویسم و نمی دونم که برای رابطه شما هم جواب بده یا نه.
یادمه یکبار اصلا برای آشتی نرفتم جلو و قهرمون داشت طولانی می شد، (چون حق با من بود و خیلی به غرورم برمی خورد اگه برای آشتی پا پیش می ذاشتم) با هم فقط سر موضوعات مهم حرف می زدیم ولاغیر، این وضعیت خیلی عذابم می داد ولی تحمل کردم، توی خونه هم خیلی به خودم می رسیدم، مثل همیشه یکمی هم بیشتر حتی!!! تا اینکه به نظرم عادتش شکست و فهمید که این دفعه دیگه از این خبرها نیست، اومد برای آشتی ولی راستش رو بخوای خیلی هم جالب نیومد!!! من هم بهش گفتم "عجب که یکبار برای آشتی پا پیش گذاشتی" این حرف رو شنید خیلی جا خورد، شاید خیلی ها بگند که نباید این حرف رو می زدی ولی بعدش در مورد تاثیر ازخودگذشتگی با هم حرف زدیم و الان بیشتر وقتها که بینمون شکرآب می شه اون می یاد جلو و آشتی می کنه!!!
به نظرم اگه این فقط یه عادت باشه و شوهرت قلبا دوستت داشته باشه که حتما هم همین هست، می تونی تغییرش بدی خانمی. دوران دلخوری باید طی بشه تا هر دو طرف فرصت کافی برای فکر کردن به مساله مورد بحث رو داشته باشند، مردها چون از صبح تا بعداز ظهر کار می کنند و مشغولند فرصت کافی برای فکر کردن به موضوع رو ندارند ولی خانمها... خودت که می دونی تفاوت ذهن زنها و مردها چیه!!! وقتهایی که قهر می کنید یکمی بهش فرصت بده تا بتونه خوب فکر کنه ولی عادی باش و بداخلاقی نکن. قهر بودن با (ببخشید) دشمن بودن فرق می کنه!!!!